Daha önceleri Metropolis ve Avatar isimlerini kullanan grup, 1983 yýlýnda Florida'da kuruldu. Vokal ve klavyede John Olivia, gitarda Chris Olivia, davulda Steve Wacholz ve basta Keith Collins'den oluþan kadrosuyla Judas Priest, Black Sabbath ve Iron Maiden etkisinde bir müzikal çizgide yer alan Savatage, progresif metal'in en önemli temsilcilerinden biri oldu.

Bir süre sonra basa Johnny Lee Middleton geçti ve grup ilk albümü "Sirens"ý 1983'te piyasaya çýkardý. Bu arada küçük çaplý baþarýlar elde etti, ilk üç albümü "Sirens", "The Dungeons Are Calling" (1985) ve "Power of the Night" (1985) ile istediði çýkýþý bir türlü yapamadý; power metal çizgisine yaklaþan týnýsýyla dar bir çevrede tanýndý. 1986'da çýkardýðý "Fight for the Rock" ile daha melodik bir çizgiye kayan grup, baþarý grafiðini yükseltmeyi de becerdi ve ardýndan gelen "Hall of the Mountain King" (1987) ile güçlü bir çýkýþ yapmayý baþardý. Bu arada Chris Caffery ikinci gitarcý olarak gruba katýldý. 1990'da "Gutter Ballet"ý yaptý grup. "Hall of the Mountain King" ile progresif çizgisine doðru yönelen grup, artýk iyice o çizgiye kaymýþtý. 1991'de çýkardýðý "Streets" ile rock opera tarzýný da içeren, gitarlarýn ön planda olduðu mükemmel bir çalýþma kotaran Savatage, kariyerine son noktayý koydu. Albümün çýkýþýndan kýsa bir süre sonra gitarcý Chris Olivia bir trafik kazasýnda öldü ve grup daðýldý. Ancak bir süre sonra tekrar bir araya gelen Savatage, yola devam etme kararý aldý. Grubun yaptýðý yeni albümler, eski günlerdeki baþarýyý getirmese de kaliteli müzisyenlerle çalýþtýlar. Bu yüzden grubun kemikleþmiþ hayran kitlesine yenilerini katýlmadý. 2000 Nisaný'nda gitarcýlarý Al Pitrelli'nin Megadeth'e katýlmasýndan sonra, vokalde Zachary Stevens, gitarda Chris Caffery, basta Johnny Lee Middleton, klavyede Jon Oliva ve davulda Jeff Plate'den oluþan kadrosu ile kariyerini sürdürüyor.

Mücadele ile geçen yýllar boyunca giderek daha fazla deneyim kazanan ve olgunlaþan Savatage, progresif rock, hard rock ve rock opera tarzýnda yoðunlaþtý, orkestrasyonlarý, kayýt kalitesi, düzenlemeleri ve besteleriyle tarzýnýn en önemli ve baþarýlý örneklerini verdi. Çoksesli uygulamalar açýsýndan, sadece türdeþi gruplarý deðil birçok farklý grubu etkiledi. Modern bir yönde ilerleyen rock'a, senfonik düþünceyi kazandýrdý.

1992 kiel çýkýþlý black metal grubunun bilinen son eleman daðýlýmý þöyle;


isegrim - guitars, vocals
schattensturm - guitars, vocals
exul - bass
infernal desaster - drums
hellischer - synth

web sitesi : http://www.aeba.de/

1. Walk the Path of Sorrow
2. Dark Medieval Times
3. Skyggedans
4. Min Hyllest Til Vinterland
5. Into the Mighty Forest
6. The Dark Castle in the Deep Forest
7. Taakeslottet

1. Hvite Krists Død
2. In the Mist by the Hills
3. Woods to Eternity
4. Vikingland
5. Dominions of Satyricon
6. The King of the Shadowthrone
7. I En Svart Kiste

1. The Dawn of a New Age
2. Forhekset
3. Mother North
4. Du Som Hater Gud
5. Immortality Passion
6. Nemesis Divina
7. Transcendental Requiem Of Slaves

1. Tied in Bronze Chains
2. Filthgrinder
3. Rhapsody in Filth
4. Havoc Vulture
5. Prime Evil Renaissance
6. Supersonic Journey
7. End of Journey
8. A Moment of Clarity
9. Down South, Up North
10. The Scorn Torrent

01. With Ravenous Hunger
02. Angstridden
03. Fuel For Hatred
04. Suffering The Tyrants
05. Possessed
06. Repined Bastard Nation
07. Mental Mercury
08. Black Lava

01 Now Diabolical 05:31
02 K.I.N.G. 03:36
03 The Pentagram Burns 05:39
04 A New Enemy 05:48
05 The Rite of War Cross 05:46
06 That Darkness Shall Be Eternal 04:46
07 Delirium 05:39
08 To the Mountains 08:10

Cehennem Ateþinin Tanrýlarý

Black Metal'in ne anlama geldiðini hepimiz biliyoruz deðil mi? Ýskandinav ülkelerinden pek sayýda grubun ait olduðu metal türü iþte. Hani bu türe ait grup üyelerinin hepsinde ceset makyajý vardýr, þeytan hakkýnda þarkýlar söylerler, oksijen yerine ateþ solurlar ve yataktan terslerinden kalktýklarý günlerde kiliseleri yakýp insanlarý býçaklayarak kurban ederler. Hepsi bu.

Þimdi bir daha düþünün. Satyricon bütün bu düþünceleri deðiþtirmek için burada çünkü. Grup, Norveç black metal camiasýnýn karanlýk kalbinde 15 yýl geçirdikten sonra, dünyanýn çeþitli bölgelerindeki önemli müzik þirketleriyle anlaþtý ve "Now, Diabolical" adýndaki son albümleriyle black metalle ilgili önyargýlarý alaþaðý etmeye geldi.


"Biz belki de black metalin ne anlama geldiðini anlatan beþ kadar gruptan biriyiz" diye söze baþlýyor pek çok enstrümaný da baþarýyla çalan vokalist Sigurd 'Satyr' Wongraven. Uzun boyuyla ilk fýrsatta birilerini dövebilecekmiþ gibi duruyor Satyr karþýmda. Londra'da lüks bir otelin lobisindeki koltuklardan birine oturmuþ, elindeki Heineken'den bir yudum alýrken herþeyi ama herþeyi görüp geçirmiþ bir adamýn bakýþý var gözlerinde. "Black metalin sadece tek tip bir müzikten oluþtuðuna dair büyük bir yanlýþ anlama var.

Halbuki mesela hiphopta olduðu gibi pek çok farklý stil var black metalde de. Buna seviniyorum. Celtic Frost gibi daha eski gruplarýn hayranýyým. Mesela onlarýn Morbid Tales ve In To The Pandemonium albümlerini dinlerseniz, her iki albümünde tamamen farklý soundlarda olduðunu görürsünüz. Ama bu iki albümde benim black metalle özdeþleþtirdiðim duygularý yansýtýyorlar. 2006 yýlýnda artýk pek þeytan kalmadý."

Þeytan yok mu? Satyr'a yine Norveçli bir grup olan - hatta en black grup olan- Gorgoroth'un son röportajlarýndan birinde Black metali, Black metal yapan öðelerden birinin satanist felsefe / sözler olduðunu söylediklerini hatýrlatýyorum. Þaþýrmýyor: "Gorgoroth'a bakarsýnýz - ki iyi bir grup olduklarýný düþünüyorum- yaptýklarýnýn çoðu baþka insanlarýn fikirlerini yaptýklarýna adapte etmek gibime geliyor. O söyledikleri de Euronymous'un daha önce söylediði birþeydi zaten."

Euronymous... Mayhem'in, Varg Vikernes tarafýndan 1993'te öldürülen gitaristi ve tüm Norveç black metal ortamýný baþlatmýþ olan insan... Satyr devam ediyor. "Euronymous ayrýca, King Diamond vokaliyle Mercyful Fate'in de satanist sözlerinden dolayý gerçek Black metal olduðunu söylemiþti. Hatta Darkthrone'un death metal albümü Soulside Journey'e de satanist sözler içerdiði için Black metal demiþti. Bütün bu kategorizasyon biraz aptalca." Evet hatýrlýyorum. O zamanlar Euronymous'un Oslo'da Helvete (Cehennem) adýnda bir müzik dükkaný vardý ve Inner Circle'ýn yani yanan kiliselerle Norveç'i cehenneme benzetmeye çalýþan bir avuç metal grubu ve fanlarýnýn ilgi odaðý olmuþtu bu dükkan.Satyr pek etkilenmiþe benzemiyor. "O trendin sürmeyeceðini biliyordum. En akýl almaz olaylara tanýk oldum. Caddedeki arabalarý ateþe veren tipler vardý.

Ýki üç tanesi tutuklandýktan sonra bu olaylarýn sona ereceðini biliyordum. Kendi kendime düþündüm, 'ayný düþünceleri paylaþýyorum diye bütün bunlarýn bir parçasý olmayý istiyor muyum yoksa kendi fikirlerime, felsefeme sahip olup onlarý yaþama biçimimle mi göstermek istiyorum?'. Inner Circle þaka deðildi, sadece bir avuç ganster çoluk çocuk deðildiler. Onlar inanýlmaz yetenekli ve vizyon sahibi müzisyenlerdiler. Ama genç olmalarý nedeniyle kendilerini bir þekilde dokunulmaz ve ölümsüz hissettiler ve 'þeytanýn müziðini yapýyoruz, biz gerçeðiz, kiliseleri yerle bir edelim, yakalým' diye ortalýkta dolaþmaya baþladýlar. Açýkcasý benim için de çok hoþ bir deneyim deðildi. Çünkü hiç bir suçum olmadýðý halde polisin evimin önünde beklediði zamanlar bile oldu. Polis herkesin hayatýný mahvetmeye çalýþýyordu ve küçük bir grup olduðumuz için bunda hiç zorlanmýyordu."

An itibariyle Satyr ve davulcu Frost'tan oluþan Satyricon, popüler metal piyasasýna girmeye çalýþan ilk black metal grubu deðil belki, ama bunu tam anlamýyla yapan ilk grup. "Now, Diabolical" tam bir canavar. Eðer bize güvenmiyorsanýz, 2000'de Satyricon'u turnelerine dahil eden Pantera'dan Phil Anselmo'ya sorun. "O tur sadece, Phil Anselmo'nun cesareti sayesinde oldu. Grubun vokalisti olarak otoritesini kullandý ve bunu istiyorum dedi. Bana 'sizi canlý izlemedim, yapabilir misiniz' dedi ve ben de bunu bizden daha iyi kimsenin yapamayacaðýný garanti ederim dedim."

Bu deneyim Satyr'da izler býrakmýþ ve onu bir sonraki basamak için hazýrlamýþ. "Altý yýl sonra bile o turneyi düþünüyorum, çünkü kariyerimin en eðitici günleriydi o günler. O altý hafta içinde o güne kadar yaptýðýmýz tüm turnelerde öðrendiklerimden daha fazla þey öðrendim. Mesela büyük bir prodüksiyon takýmýnýn nasýl çalýþtýðýný ve turneye çýkmanýn nasýl kolaylýkla bir drama dönüþebileceðini. Hiç bir zaman hiç birþeyden korkan bir insan deðildim zaten ama o turne bana seyirciye nasýl sahip olunacaðýný öðretti."

Satyr, birlikte Eibon adýnda bir yan projeleri olan Anselmo dahil olmak üzere çok az sayýda metal starýna saygý duyduðunu söylüyor. Diðerleri arasýnda Metallica'nýn da adý geçiyor. Metallica konusu da Satyr'a grubunun milyonlarca albüm sattýðý takdirde hayranlarý tarafýndan piyasa olmakla suçlanýp suçlanýp suçlanmayacaðý konusunda ne düþündüðünü sorduðumuzda açýlýyor. "Some Kind Of Monster'ý gören pek çok insan gülerek 'bakýn, terapistleri varmýþ, dave mustaine`de aðlýyor' dedi ama unuttuklarý þu ki Metallica'nýn yaþantýlarýný sürdürmek için turneye çýkmalarýna ve albüm yapmalarýna gerek yok. Hayatlarýnýn sonuna kadar harcayabilecekleri, hatta torunlarýna yetebilecek kadar paralarý var zaten. O zaman neden yaptýlar? Büyük bir ihtimalle Metallica adlý oluþuma ve müziðe olan sevgilerinden. Onlara 'bu grup daðýlmak üzere, tekrar komünikasyon kurabilmemiz için birþeyler yapmamýz lazým' dediklerinden dolayý saygý duyuyorum. Hala Metallica diye bir grup olmasý için ellerinden geleni yaptýlar bence. Bunlarý Lars'a da söyledim zaten"

Satyr ciddi bakan mavi gözleriyle öne doðru eðiliyor, piyasa olmakla ilgili sorumu yanýtlamaya hazýrlanýyor. Yavaþça ve anlaþýlýr bir þekilde bir þekilde "Ne yaparsak yapalým, odak noktamýzýn hep Black metale olan sevgimiz olacaðýný sanýyorum. Yüzbinlerce albüm satsakta satmasakta, ufukta bize hep yol gösteren bir ýþýk olacak bence."

01 - For Evermore (4:24)
02 - Alone (4:26)
03 - All For Nothingr (5:11)
04 - Sweet Desire (4:09)
05 - My Dear Skinwalker (3:46)
06 - Downwards (3:56)
07 - Whisper in the Chaos (3:24)
08 - I Will Make My Paradise (2:59)
09 - The Chant (4:34)
10 - Feardance (6:05)
11 - The Autumn (4:04)

01 - Embrace Me (3:19)
02 - Be My God (3:39)
03 - Without The Dreamer (3:35)
04 - Into Your Heart (4:32)
05 - Trust (3:05)
06 - Pain, Walk With Me (4:09)
07 - I Don't Mind (4:44)
08 - Damn You (3:10)
09 - Bonfires Of Time (3:30)
10 - Thorn Of The Rose (3:56)
11 - Firequeen (5:13)

1 Alright Tonight (3:25)
2 Crucify My Heart (3:42)
3 Don't Touch the Flame (3:40)
4 Every Single Day (3:37)
5 Pitch Black Emotions (3:19)
6 Unchain (5:25)
7 Nothing to Lose (3:45)
8 Heart of Darkness (4:07)
9 This Time (3:27)
10 Over Me (4:19)
11 Better Days (4:16)

1. Fire Within
2. L.O.V.E. Machine
3. Be My God
4. # 1 Rebel
5. Crucify My Heart Pt. Ii (Piano Version)

1. Perfect Tonight
2. Love, Lust, Desire
3. Fire Within
4. Stranger In You
5. Heart Shaped Scars
6. Soul In Half
7. Killing Time
8. I Want You
9. King Of Pain
10. Zero

 

Ülke : Finlandiya
Tür : Gothic
Firma : Spinefarm Records
Resmi Sitesi: http://www.lullacry.com/
Elemanlar :
Vokal: Tanja Lainio
Gitar: Sami Vauhkonen
Gitar: Sauli Kivilahti
Bas Gitar: Heavy
Bateri: Jukka Outinen

Grup Hakkýnda

Finliler bu iþi biliyor.
Gothic – Heavy sound'a sahip Lullacry da Finlandiya'dan çýkan baþka bir grup. Biraz geçmiþlerine bakalým þimdi...

Daha önce Coarse adý altýnda Downwards isimli bir albüm çýkartan grup elemanlarý, vakti zamanýnda Suomi Finland Perkele toplama cd'sinde kendine yer bulmuþtu. Daha sonra kadrodaki deðiþiklikler ile bir deðiþim geçiren grup, vokal arayýþlarýna aralarýna kadýn vokal Tanja'yý alarak noktayý koydu.

1998 yýlýnýn sonlarýna doðru bir demo çýkartan grup (Weeper's Aeon), takip eden yýl içerisinde promosyon amaçlý 2 cd'ye imza attý (Sweet Desire ve Alone).

90'larýn sonu Lullacry için çok iyi geçiyordu. Gitarda kurucu üyeler Sami Vauhkonen ve Sauli Kivilahti, vokalde Tanja, yeni baterist Jukka Outinen ve bas gitarda Heavy ile The Gathering'in altýnda performans sergileyen grup, piyasada kendisinden söz ettirmeye baþladý. Özellikle Tuska Metal Festivali ve Nummirock Festival'indeki canlý performanslarý, izleyenlerin aðzýný açýk býraktý diyebilirim. Verdikleri konserler ile isimlerini daha geniþ kitlelere yayma imkaný bulan grup için, metal piyasasýndan gelecek eleþtiriler daha önemliydi ve baþta Finlandiya'lý müzik dergileri olmak üzere, piyasa takipçileri tarafýndan tam notla deðerlendirildiler.

Bu konserlerden sonra Lullacry yerinde bir tercih ile akustik bazý performanslar sergiledi. Burada da olumlu eleþtirler alan grup üyeleri, artýk zamanýdýr diyerek ilk albümün kayýtlarý için stüdyoya girdi. For Heart, Trust and Respect Studios firmasýnda kaydýný gerçekleþtirdikleri ilk albümleri olan Sweet Desire'ýn tamamlanmasý 1999 yýlýnýn sonlarýna doðru oldu. Albüme de ismini veren parça, çok satan Spinefarm Records firmasýnýn toplama albümünde kendine yer buldu (Millenniumliitto).

Tarih 2000'i gösterdiðinde ise birçok Fin tv kanalýnda boy göstermeye baþladýlar. Bu popülaritelerini daha fazla arttýrdý. Ulusal birçok radyo istasyonunda ve dergilerde de kendilerine yer buldular.

2000 yýlýnýn sonuna doðru Spinefarm Records firmasý ile bir anlaþma imzalayan Lullacry, yeni þirketinin adý altýnda ilk albümünü de ayný yýl içerisinde yayýnladý: Be My God. 11 þarkýdan oluþan bu albüm için eleþtirmenlerin de katýldýðý þu yorumu yapmak pek mümkün: Kendini fark ettiren þarký sözleri (HIM, Sentenced tarzýnda), Fin kokan modern, yenilikçi ve gothic etkileþimli bir heavy rock. Bu tanýmdan yola çýkarak elbette Lullacry'ý ayný çizgiden ilerleyen gruplara bir alternatif olarak algýlamamak lazým. Ozellikle Tanja'nýn eþsiz vokali ile süslenmiþ parçalardaki özgünlüðü ve atmosferi ilk dinleyiþte yakalayabiliyor insan.

Emotional Rock severlerde büyük etki yaratabilecek bir sound'a sahip Lullacry. Özellikle Be My God, çok baþarýlý bir albüm.

Albümün tamamlanmasýndan sonra gruptan ayrýlan Tanja'nýn yerini yeni bir Tanja ile dolduran Lullacry'ýn yeni vokalisti kendisini 'grubun geliþiminde ve atacaðý adýmlarda tamamlayýcý güç' olarak görüyor. Daha önceki tecrübeleri de zaten bunu kanýtlar nitelikte. Baþta Lullacry hayranlarý olmak üzere, bekleyip göreceðiz.

90'larýn baþlarýnda Seattle'da grunge akýmý hýzla yayýlýrken metalin de pabucu bir nevi dama atýlýyordu. Bu sýralarda vokalist Warrel Dane, gitarist Jeff Loomis ve bas gitarist Kim Sheppard yeni kurduklarý gruplarýnda geleneksel metal soundunu yaratýcý bir vizyonda sürdürmeyi seçtiler ve böylece Nevermore 1991 yýlýnda kurulmuþ oldu.

1992 yýlýnda bir demo çýkaran grup için esas çalýþmalar 1994 yýlýnda, baterist Van Williams gruba katýldýðýnda baþladý. Ve kýsa sürede prodüktör Neil Kernon'un dikkatini çekmeyi baþarýp çýkýþ albümleri için anlaþtýlar. Century Media Records etiketiyle 1995 yýlýnda çýkan kendi isimlerini verdikleri ilk albümleri, þirketin saðladýðý olanaklar (Avrupa'da Blind Guardian, Amerika'da Death ile turneler vs.) ile birleþince Nevermore henüz ilk albümle adýný duyurmayý baþardý. Bu çýkýþý iyi deðerlendirmek isteyen grup bir sene sonra önce "In Memory" EP'sini, ardýndan da ikinci albümleri olan "The Politics Of Ecstasy"yi hazýrladý. Bu albümle beraber grup, kusursuz tekniðiyle ve politik/felsefi lirikleriyle eriþilemez bir tarza sahip olduðunu da kanutlamýþ oldu. Bu arada albüm sonrasý gitarist Pat O'Brien Cannnibal Corpse'a geçip grubu terketti ve yeni gitarist olarak Forbidden grubunun üyesi Tim Calvert kadroya eklendi. Bu deðiþikle beraber Nevermore, 1999 yýlýnda baþyapýtlarý olan "Dreaming Neon Black" albümünü çýkardý. Artýk resmen zirveye oturan grup ayný sene Iced Earth, Mercyful Fate, Arch Enemy gibi gruplarla Amerika'yý, Avrupa'yý, Avustralya'yý köþe bucak gezdi. Onlarca konser verip hayranlarýnýn sayýsýný daha da arttýrdý.

Grubun dinmek bilmeyen yoðun temposuna dayanamayan Tim Calvert 2000 yýlýnda kadrodan ayrýldýktan sonra Nevermore dört kiþi olarak yoluna devam etme kararý aldý ve dördüncü albüm olan "Dead Heart In A Dead World" piyasaya çýktý. 2000 senesi, grup için sadece kadro deðil prodüksiyon olarak ta deðiþiklik getirmiþti. Yeni prodüktörleri Andy Sheap (Machine Head, Testament) oldu ve grup çok geçmeden doðru kararý verdiklerini açýkladý.

Nevermore'un çýkardýðý son albüm olan "Enemies of Reality" (2003) ise grubu hala zirvede tutmaya yardým etti. Yine Century Media Records etiketiyle çýkan albüm sonrasý grup pek çok festivale, turneye katýldý ve albümü adeta duymayan, bilmeyen kalmadý. Bu arada gruba son iki senedir turnelerde eþlik eden Steve Smyth 2004 yýlýnda kadroya resmen dahil oldu. Nevermore tekrar 5 kiþiye yükseldi..

Þimdiyse herkes grubun hazýrlamakta olduðu son albümü sabýrsýzlýkla bekliyor.

1. Saint Vitus
2. White Magic / Black Magic
3. Zombie Hunger
4. The Psychopath
5. Burial At Sea

1. War Is Our Destiny
2. White Stallions
3. Mystic Lady
4. Hallow's Victim
5. The Sadist
6. Just Friends (Empty Love)
7. Prayer For The (M)Asses

1. Born Too Late
2. Clear Windowpane
3. Dying Inside
4. H.A.A.G.
5. The Lost Feeling
6. The War Starter
7. Thirsty And Miserable *
8. Look Behind You *
9. The End Of The End *

1. The Creeps
2. Dragon Time
3. Shooting Gallery
4. Bitter Truth
5. The Troll
6. Looking Glass

1. Living Backwards
2. I Bleed Black
3. When Emotion Dies
4. Patra (Petra)
5. Ice Monkey
6. Jack Frost
7. Angry Man
8. Mind-Food

1. Clear Windowpane
2. Born Too Late
3. Look Behind You
4. Thirsty And Miserable
5. Dying Inside
6. The Lost Feeling
7. H.A.A.G.
8. Shooting Gallery
9. Bitter Truth
10. Dragon Time
11. War Is Our Destiny
12. White Stallions
13. White Magic, Black Magic
14. Saint Vitus

1. Intro
2. Children Of Doom
3. Planet Of Judgement
4. Shadow Of A Skeleton
5. (I Am) The Screaming Banshee
6. Plague Of Man
7. Imagination Man
8. Fear
9. Get Away
10. Bela
11. A Timeless Tale
12. Hallow's Victim (Exhumed)

1. Dark World
2. One Mind
3. Let The End Begin
4. Trail Of Pestilence
5. Sloth
6. Return Of The Zombie
7. In The Asylum
8. Just Another Notch

1. Through Her Silver Body
2. Deadly Nightshade
3. Out of This Gloomy Light
4. Swallow (Horror, Pt. 2)
5. Silence of the Womb
6. Hold This Woe
7. Under the Waves
8. Morning Never Came

1. The Giant
2. Descending Winters
3. Psychopath´s Lair
4. Forgive Her...
5. Fragile
6. Ghost Of Laura Palmer
7. Gloom, Beauty And Despair
8. The Ship

01 - Hope
02 - These Hours Of Despair
03 - The Justice Of Suffering
04 - Don't Fall Asleep (Horror pt. 2)
05 - Too Cold For Tears
06 - The Empty Skies
07 - No Light, No Hope
08 - Doomed To Walk The Earth
09 - [Unknown]

1 Open The Gates
2 Shadows Over Transylvania
3 My Dark Desires
4 In The Sign Of The Horns

1 The Dark Ages Has Arrived (Intro)
2 The Secrets Of The Black Arts
3 My Dark Desires
4 The Dawn No More Rises
5 When Angels Forever Die
6 The Fire Eternal
7 Satans Mayhem
8 Shadows Over Transylvania
9 Bloodfrozen
10 Satanic Blood
11 Dark Are The Path To Eternity (A Summoning Nocturnal)

1 Ravenna Strigoi Mortii
2 Enriched By Evil
3 Thy Legions Come
4 Evil Prevail
5 Slava Satan
6 The Black Wnged Horde
7 Vobiscum Satanas
8 Ineffable Kings Of Darkness

1 An Apprentice Of Satan (Dark Funeral)
2 The Trial (King Diamond)
3 Dead Skin Mask (Slayer)
4 Remember The Fallen (Sodom)
5 Pagan Fears (Mayhem)

1 The Arrival Of Satan's Empire
2 Hail Murder
3 Goddess Of Sodomy
4 Diabolis Interium
5 An Apprentice Of Satan
6 Thus I Have Spoken
7 Armageddon Finally Comes
8 Heart Of Ice

1. King Antichrist (04:39)
2. 666 Voices Inside (04:39)
3. Attera Totus Sanctus (05:38 )
4. Godhate (05:06)
5. Atrum Regina (05:33)
6. Angel Flesh Impaled (05:53)
7. Feed On the Mortals (05:41)
8. Final Ritual (05:44)

Dark Funeral Biyografisi

Ülke : Ýsveç
Tür : Black
Firma : Regain Records
Resmi Sitesi: http://come.to/darkfuneral

Elemanlar :
Vokal, Bas gitar: Masse Broberg [Emperor Magus Caligula]
Gitar: Lord Ahriman
Gitar: Bo Karlsson [Chaq Mol]
Bateri: Matte Modin


Albümler

1994 - Dark funeral
1996 - The Secrets Of The Black Arts
1998 - Vobiscum Satanas
2000 - Teach Children To Worship Satan
2000 - In The Sign...
2001 - Diabolis Interium
2002 - Twice
2004 - Devil Pigs
2004 - De Profundis Clamavi Ad Te Domine
2005 - Attero Totus Sanctus

Grup Hakkýnda

1993

Dark Funeral olarak bildiðimiz bu savaþ makinesi Lord Ahriman ve Blackmoon (David Parland) tarafýndan kurulduðunda tarih 1993'tü.. Draugen ve Themgoroth gruba daha sonra katýldýlar..

1994

Grubun kendi adýný taþýyan, finansmanýný kendisi üstlendiði efsanevi mini-cd, Ocak ayýnda Dan Swanö'nün Uni-Sound stüdyosunda kaydedildi.. 4 Mayýs'ta, dünya hiçbir þeyden habersiz öylece yaþamaya devam ederken, mini-cd piyasaya çýktý.. Grup ilk canlý performansýný Oslo'da bulunan Luse Lottes adlý klüpte gerçekleþitirirken kayýttan hemen sonra Draugen gruptan ayrýldý ve yerine Equimanthorn geldi..

1995

Grup, No Fashion Records ile anlaþma imzalarken bunun büyük bir hata olduðunu bilmiyordu tabi. Çýkýþ albümü, "The Secrets Of The Black Arts" hazýrlýklarý tamamlandýktan sonra albümü kaydetmek için tekrar Uni-Sound stüdyosuna giden grup, daha sonra buradan vazgeçip Abyss Studio'ya yerleþip albümü tekrar kaydetti. Stüdyodaki çalýþmalar sýrasýnda "When Angels Forever Die" þarkýsý kaydedildi ve albüme eklendi. Grup, Peter Tagtgren'in prodüktörlüðü ile aradýðýný bulmuþtu. Grup kýsa süre sonra Berlin'de gerçekleþtirilen Under The Black Sun festivaliyle ilk festival konserini de vermiþ oldu. "The Secrets Of The Black Arts" þarkýsýna bir de video çeken grup, kaseti dünyadaki tüm müzik kanallarýna yolladý..

1996

28 Ocak'ta grubun ilk albümü "The Secrets Of The Black Arts" Metal Blade etiketiyle piyasaya çýktý. Kadroda bir takým sallantýlar yaþayan Dark Funeral'de, vokalist Themgoroth ve baterist Equimanthorn'un yaný sýra grubun kurucu üyelerinden Blackmoon'un da ayrýlmasý grubu çaresiz bir durumda gösterse de kýsa sürede kadro tekrar tamamlandý.. Baterist Alzazmon, gitarist Typhos ve Emperor Magus Caligula'nýn gruba katýlmasýyla grup ayaða kalktý..Necromas ile beraber "Satanic War Tour I"i gerçekleþtiren grup, ayný sene içerisinde bir de Bathory'e saygý albümünde "Call From The Grave" ve "Equimanthorn" þarkýlarýný tekrar yorumladýlar..

1997

Satanic War Tour'un ikinci ayaðý Ancient ve Bal Sagoth'un desteðiyle tamamlandý.. Bunun yaný sýra Dark Funeral, Amerika'daki ilk konserini de Chicago'da gerçekleþtirilen Expo If The Extreme festivalinde gerçekleþtirdi. Dark Funeral, Amerikan seyircisini adeta dumura uðratmýþtý.. Kazýða geçirilmiþ domuz kafalarý, ters haçlar ile dekore edilen sahneyle zaten seyircinin ilgisini tavana vurdurmuþ olan Dark Funeral, þovun finalinde Emperor Magus Caligula'nýn ateþ þovuyla kalabalýðý mest ediyordu..Grup satanik turnelerine devam ediyor "The American Satanic Crusade Tour"u Usurper ile gerçekleþtiriyordu. Aslýnda turdaki diðer gruplar Acheron ve Destroyer 666 idi fakat yaþanan bir çok aksilik sonucu iki grup da katýlamadý.. Dark Funeral; Eylül ayýnda, "Vobiscum Satanas"ý kaydetmek için tekrar Abyss Studio'nun yolunu tuttu. Ahriman/Caligula ortaklýðýyla inanýlmaz sürati ve vahþiliðiyle dehþete düþüren bir albüme imza atan Dark Funeral, Marduk'la beraber Ýsveç black metalini dimdik ayakta tutuyordu..

1998

Enthroned ve Liar Of Golgotha ile çýkýlan The Ineffable Kings Of Darkness turunda, gruba bas gitarist olarak Dominion eþlik ediyordu. Ýkinci büyük festivali Swedish Hultsfreds'in ardýndan Thyphos gruptan kovuldu ve Dominion'un (ki kendisi gitaristtir aslen) ikinci gitarist olarak gruba dahil olmasýyla Caligula sadece vokalist olarak devam etti..

1999

Grup yine yollara düþüyor ve "Black Plague Across The West" mini-turunda, California'da sahneye çýkmadan hemen önce Meksika'yý daðýtýyordu.. Amerika dönüþü grup tarihinin en baþarýlý Avrupa turnesi, Dimmu Borgir'la beraber çýkýlan "The Satanic Inquistion" oluyordu..

2000

Dark Funeral, yine Abyss stüdyosunda, mühendis Tommy Tagtgren'le beraber "Teach The Children To Worship Satan" adlý EP'yi hazýrladý.. Hatta grup, "An Apprentice Of Satan" adlý þarkýya bir de video çekti.. Hayatýný yollarda geçiren grup Dark Funeral, tekrar yollara düþtü ve bu sefer Deicide, Immortal ve Cannibal Corpse ile No Mercy festivaline katýldý.. Gaahnfaust'un gruptan ayrýlmasýnýn ardýndan yerine Matte Modin gruba daimi eleman olarak dahil oldu ve seyirci karþýsýna ilk kez With Full Force festivalinde çýktý.. Matte'nin gruba dahil olmasýyla grup daha da sýkýlaþmýþtý.. Wacken Open Air, grubun en büyük konserlerinden biri olurken, Kanada/Amerika turnesi de grup tarihindeki en baþarýlý turlardan biri oluyordu.. Bu sýrada Lord Ahriman, Acheron, Incantation ve The Electric Hellfire Club üyeleriyle çalýþmalarýný sürdürürken Dominion ve Caligula da Dominion Caligula adýný verdikleri yan projeleri üzerinde çalýþýyordu. Grubun ilk EP'sine olan yoðun talep üzerine, EP makyajlandý ve tekrar piyasaya sürüldü.. Yeni kapaðý, daha önce yayýnlanmamýþ resimleri ile grup hayranlarýna büyük jest yapýyordu.

2001

Ocak/Þubat aylarýnda tekrar Abyss'e kapanan Dark Funeral, üçüncü albümünün kayýtlarýna baþladý. Yine Peter Tagtgren imzasý taþýyan "Diabolis Interium", Dark Funeral için bir baþyapýt olmasýnýn yaný sýra black metal için de bir dönüm noktasýydý.. Alýþýlmýþ çok süratli þarkýlarýn yaný sýra Dark Funeral, "Goddess Of Sodomy", "An Apprentice Of Satan" gibi þarkýlarla tempoyu düþürüyordu. "Diabolis Interium" sadece black metal fanatiklerinin deðil, metal dinleyen herkesin arþivinde olmasý gereken bir albümdü..
"Diabolis Interium"un son derece olumlu tepkiler almasý, grubu bir takým önlemler almaya itti ve grup, Rusya, Bulgaristan, Japonya, Tayland vb. gibi bir çok ülkeden firmalarla daðýtým anlaþmasý imzaladý..
"Diabolis Interium" raflardaki yerini alýr almaz Dark Funeral alýþýldýðý üzere yine yollara düþtü. Tidfall, Anorexia Nervosa ve Ragnarok ile beraber çýkýlan Avrupa turnesinin kadrosunda bas gitarist olarak Hypocrisy'den Mikael Hedlund vardý. Turneden sonra kendi grubuna dönen Hedlund'un yerine Richard Cabeza geçici olarak gruba dahil oldu..

2002

Ekim ayýnda Dark Funeral, Japonya, Tayvan ve Singapur'u kapsayan ilk Uzakdoðu turnesine çýktý. Her ne kadar seyirci Dark Funeral'in bu karanlýk ve muhteþem müziðini pek anlamýþ görünmüyorsa da grubu oldukça sýcak karþýladýlar.. Asya turnesinin ardýndan gitarist Dominion gruba tam faydalý olamadýðýný söyleyerek, grup arkadaþlarýndan pozisyonunun tekrar deðerlendirilmesini istedi.. Sürekli yollarda olmayý kaldýramamasýnýn yaný sýra, müzikte baþka mecralara akmak istiyordu.. Dominion gruptan ayrýlsa da iliþkileri her zaman iyi oldu ve grubun kapýsý Dominion'a her zaman açýktý..

2003

Asya turunun ardýnda grup, yeni gitarist için seçmelere baþladý. Oldukça uzun bir metal geçmiþi olan Chaq Mol gurubun yeni gitaristiydi.. Chaq Mol'un ayný zamanda "Mordichrist" adýnda iki kiþilik Doom/Black projesi de vardý.. Chaq Mol, Dark Funeral seyircisiyle ilk kez Wacken'da tanýþtý..
Wacken'da gerçekleþtirilen baþarýlý performans sonrasý grup, Brezilya, Þili ve Kolombiya'yý kapsayan bir Güney Amerika turuna çýkarken, en baþarýlý turlardan biri oldu.. Tur sýrasýnda birkaç konseri kaydeden grup bir konser albümü çýkarmak için hazýrlýklara baþladý ve sonucunda "De Profundis Clamavi Ad Te Domine" doðmuþ oldu..

2004

Dark Funeral, yýla No Fashion Records'la olan sözleþmesini feshederek baþladý.. Regain Records ile anlaþma imzaladýktan sonra bu muhteþem konser albümü bu firmadan çýktý.. Ocak ayýnda, Goatwhore ve Zyklon ile çýkýlan tur sonrasý tekrar Meksika günleri baþladý.. Aralarýnda Piorno rock, Tuksa, X-Mass gibi bir çok festivalde konserler veren Dark Funeral, yýlý Ýsrail, Rusya ve Ukrayna konserleriyle kapatýyordu..

2005

Dark Funeral 20 Ocak'ta Regain Records ile sözleþme yenilerken yeni albümün hazýrlýklarýna baþlamýþtý bile.. Lakin grup kendini yollardan alamýyordu bir türlü.. Six Feet Under, Nile, Dying Fetus gibi gruplarla çýktýðý No Mercy turundan hemen önce Polonya'daki Metal Mind Festival'e de iþtirak etti..

Grup, 23 Mayýs'ta nihayet stüdyoya girebildi. Dug Out Studios'ta prodüktör Daniel Bergstrand ve Örjan Örnkloo ile çalýþan Dark Funeral, uzun süredir beklenen albümünü kaydetmeye baþlamýþtý. Dark Funeral'in dördüncü stüdyo albümü, ayný zamanda grubun da en istekli yaptýðý albüm oldu.. Meshuggah'ýn eski bas gitaristi Gustaf Hielm'den yardým isteyen Dark Funeral 18 Aðustos'ta, baþyapýt, "Attera Totus Sanctus"u tamamlamýþ oldu.. Vahþi, öfkeli ve þeytani!

1. Davidian
2. Old
3. A Thousand Lies
4. None But My Own
5. The Rage to Overcome
6. Death Church
7. A Nation on Fire
8. Blood for Blood
9. I'm Your God Now
10. Real Eyes, Realize, Real Lies
11. Block
12. Alan's On Fire (Bonus Track)

1. Ten Ton Hammer
2. Take My Scars
3. Struck a Nerve
4. Down to None
5. The Frontlines
6. Spine
7. Bay of Pigs
8. Violate
9. Blistering
10. Blood of the Zodiac
11. The Possibility of Life's Destruction (Bonus Track)
12. My Misery (Bonus Track)
13. Colors (Ice-T cover) (Bonus Track)

1. Enter The Phoenix
2. Desire to Fire
3. Nothing Left
4. The Blood, the Sweat, the Tears
5. Silver
6. From This Day
7. Exhale the Vile
8. Message in a Bottle (Police cover)
9. Devil With the King's Card
10. I Defy
11. Five
12. The Burning Red

1. Declaration
2. Bulldozer
3. White-Knuckle Blackout!
4. Crashing Around You
5. Kick You When You're Down
6. Only The Names
7. All In Your Head
8. American High
9. Brown Acid
10. Nausea
11. Blank Generation
12. Trephination
13. Deafening Silence
14. Supercharger
15. Hole In The Sky (Bonus Track)
16. Ten Fold (Bonus Track)
17. The Blood, The Sweat, The Tears (live) (Bonus Track)
18. Desire To Fire (live) (Bonus Track)

Disc1
1. Imperium
2. Bite The Bullet
3. Left Unfinished
4. Elegy
5. In The Presence Of My Enemies
6. Days Turn Blue To Gray
7. Vim
8. Seasons Wither
9. All Falls Down
10. Wipe The Tears
11. Descend the Shades of Night

Disc 2
1. Bite The Bullet (Demo)
2. Left Unfinished (Demo)
3. Elegy (Demo)
4. All Falls Down (Demo)
5. Descend The Shades Of Night (Demo)