 |
Saturday, February 10, 2007
|
Almanların Heavy/Power Metal efsanesi Grave Digger 1980 yılının Kasım ayında grubun ön adamı olan vokalist Chris Boltendahl, gitarist Peter Masson, basist Willi Lackmann ve baterist Albert Eckardt tarafından kuruldu. 1983 yılında "Rock from Hell" adında bir toplama albümde yer aldılar ve Noise Records etiketiyle yayınladıkları saf Power metal tarzındaki ilk üç albümleri "Heavy Metal Breakdown" (1984), "Witch Hunter" (1985) ve "War Games" (1986) ile iyi bir başarı yakaladılar. Ardından grubun müziği diğer Alman efsanesi Helloween ile kıyaslanan bir yapıya kaydı.
1987 yılında gitarist Peter Masson'un yerine Uwe Lulis geçti ve grubun ismi Digger olarak değiştirildi. Digger adıyla "Stronger than Ever" albümünü yayınladılar. Albüm grubun ilk dönemlerindeki müziğinden hemen hemen hiçbirşey yansıtmıyordu. Grup Bon Jovi, Van Halen gibi Rock gruplarının kitlelerine ulaşma çabası içerisine girmişti. Albüm fiyasko ile sonuçlandı ve grubun fanları tarafından kabul görmedi. Bu durumu takiben ise Chris Boltendahl ayrıldı ve 1987 yılının sonunda grup dağıldı.
Fakat 1991 yılında Grave Digger adıyla yeniden toplandılar. Christ Boltendahl ve Uwe Lulis yanlarına iki değerli müzisyen olan Tomi Göttlich ve Jörg Michael'ı da alarak "The Reaper" (1993) albümüyle geri dönmüşlerdi. işte bu albüm Grave Digger'ın özüne döndüğünün işaretiydi. Bir sene sonra "Best of the Eighties" (1994) isimli grubun ilk dönem kayıtlarından oluşan bir toplama albüm piyasadaydı. Bunu yine aynı sene yayınlanan yeni albüm "Symphony of Death" takip etti. Bu arada Jörg Michael gruptan ayrılmıştı ve Manowar ile çıktıkları Almanya turnesinde davulda geçici olarak Frank Ullrich bulunuyordu.
1995 yılındaki "Heart of Darkness" oldukça karanlık ve Annhilator grubunun ilk dönemlerinin etkilerini taşıyan bir albümdü. 1996 yılında ise Stefan Arnold grubun yeni davulcusu olmuştu. Ve aynı sene "Tunes of War" adlı yeni albümü de işaret ediyordu. bir konsept albümü olan "Tunes of War" konu olarak İskoçya Tarihinin ilk dönemlerini anlatıyordu. "Knights Of The Cross" albümü ise 1997 yılında tamamlandı ve bas gitarda Tomi Göttlich'in yerine Jens Becker yer alıyordu. Albüm tema olarak "Tapınak Şövalyeleri" ni konu alıyordu. 1999 yılında çıkan "Excalibur" albümünde ise Grave Digger Kral Arthur'un efsanesini anlatıyordu. Bu albümü dünya turnesi takip ederken, gruba turne öncesi yeni katılan klavyeci Hans-Peter Katzenburg grubun
sürekli üyesi olacaktı.
2000 yılında Grave Digger kuruluşunun 20. yıldönümünü kutluyordu. Bochum'da verilen ve grubun tarihinde önemli bir yere sahip olan konser öncesi grubun uzun süreli üyelerinden Uwe Lulis kişisel problemler sebebiyle ayrıldı ve Grave Digger ismiyle başka bir grup kurmaya kalkıştı. Ama Chris Boltendahl bunu önledi. Rage grubunun gitaristi Manni Schmidt'in katılmasıyla yeni albüm "The Grave Digger" 2001 yılında piyasaya çıktı. Albümde liriklerde Edgar Allan Poe'den etkilenildiği göze çarpıyordu.
İlk konser albümleri "Tunes of Wacken" ise 2002 yılında yayınlandı. Bir yıl sonra bir konsept albümü olan "Rheingold" piyasaya çıktı ve bunu çok başarılı geçen bir turne izledi. Ama 2005 yılındaki "The Last Supper" albümü basındaki bazı kimseler tarafından grubun en iyi albümlerinden biri olarak gösterilse de beklenen ilgiyi görmedi. Albümün çıkmasından 1 ay geçmeden Stormhammer ve Astral Doors grupları ile Andernach kentinde bir turneye çıktılar. 2005 yılının Ekim ayında Last Supper Turu ve Sao Paulo konserinin kaydından oluşan bir DVD piyasaya sürdüler.
Grup Üyeleri;
Chris Boltendahl - Vocals
Manni Schmidt - Guitars
Jens Becker - Bass
Stefan Arnold - Drums
Hans Peter "H.P." Katzenburg - Keyboards
Eski Üyeler;
Uwe Lulis - Guitars (1986-2000)
Peter Masson - Guitars (1980-1986)
Tomi Göttlich - Bass (1991-1997)
Martin Gerlitzki - Bass (1983)
Willi Lackman - Bass (1983-1984)
René "T-Bone" Teichgräber - Bass (1984)
C.F. Brank - Bass (1985-1987)
Frank Ulrich - Drums (1994-1995)
Jörg Michael - Drums (1993-1994)
Lutz Schmelzer - Drums (1980)
Philip Seibel - Drums (1981-1983)
Albert Eckardt - Drums (1983-1987)
Peter Breitenbach - Drums (1991-1993) |
Posted at 10:36 pm by paladine
Permalink
2002 - Demo
2002 - Promo
2003 - Riverside
2003 - Loose Heart
2004 - Out of Myself : 1 / 2
2004 - Live In Progresja
2005 - Live At Nearfest : 1 /2
2005 - Voices In My Head (EP)
2005 - Conceiving You
2005 - Second Life Syndrome : 1 / 2
2005 - Sjiwa Barloo Holland : 1 / 2
2007 - Panic Room
2007 - Rapid Eye Movement : 1 / 2
pass / şifre : bunalti.com
Grubun elemanları tanışmadan önce vokalist Mariusz Duda "Xanadu" isimli grupta bass gitar ve klavye çalmakla, Piotr Grudziński "Unnamed" isimli grupta lead gitar çalmakla, Piotr Kozieradzki(Mittloff) "Hate" ve "Domain" gruplarında davul çalmakla ve Jacek Melnicki kendi kayıt stüdyosunda ses mühendisi olarak görev yapmakla meşguldü.
Grudzién ve Mittloff beraber bir grup kurmya karar verdiklerinde çalışmak için en iyi yer Malnicki'nin stüdyosuydu. Bu sırada Jacek'te grupta klavye çalmayı kabul etti ve grubun tek eksiği bir bass gitarist oldu. Mariusz Duda'nın gruba katılmasıyla kadro tamamlanmış oldu. İlk günlerde yaptıkları çalışmalar sürekli olarak enstrümantal olarak devam ediyordu. Ancak bir gün çalışma sırasında Mariusz kendi kendine şarkılara vokal yapmaya başlayıp tüm grubu şaşırttı, böylece grup vokalistinide bulmuş oldu. Bu dönemde grubun adının Riverside olmasına da karar verdiler. Grup daha sık ve düzenli olarak çalışmaya başladı ve esas enerjilerini diğer gruplarından alıp Riverside'a vermeye başladılar. 2002 ekiminde Varşova'da iki tane konser verdiler. Ardından 2003 martında Riverside isimli ilk demoları piyasaya çıktı.
Demonun dinleyiciler tarafından çok beğenilmesi ve bu beğeninin radyo programlarında, basında ve gelen mektup ve e-postalarda yer bulmasının ardından grup debut albümlerinin kayıdına başladı. Ancak 2003'ün son aylarında grup Jacek Melnicki ile yollarını ayırdı ve Out Of Myself isimli ilk albümün kayıtları üç kişi ile tamamlandı. Albümün çıkışından sonra gruba yeni kalvyeci Michal Lapaj dahil oldu ve grup canlı performanslara hazırlanmaya başladı. Grup Polonya'da bir çok konser verdikten sonra 21 Eylül 2004'te Out Of Myself albümü tüm dünyada satışa sunuldu ve grup ilk yurtdışı konserini Hollanda'da verdi. Konser alanında satışa sunulan Cd ve tişörtlerin tamamının satılması grup elemanları için bile süpriz olmuştu.
Albümün bu başarısından sonra konserlere devam eden grup 2005 yılında bir single ve bir EP yayınladı. Ardından 2005 yılının en çok adından söz ettiren progressive albümlerinden biri olan Second Life Syndrome piyasaya çıktı. Grubun fan kitlesinin bir anda artmasına ve Riverside'ın progressive metal piyasasında yerini garantilemesini sağlayan bu albüm bir çok site tarafından en iyi progressive metal albümleri arasında gösterilmektedir.
Posted at 03:57 pm by paladine
Permalink
Posted at 01:51 am by paladine
Permalink
Wednesday, January 24, 2007
Peter Green - End Of The Game [1970] 
Peter Green - White Sky, [1981] 
Peter Green - Blues For Dhyana [1998] 
Peter Green - The Very Best Of [1998] 
Peter Green Splinter Group - Time Traders [2001] 
derin mavilere tüpsüz dalış; BLUES
Bir Santana klasiği olarak belleklerimize yerleşmiştir "Black Magic Woman". Altı çelik telin ardında başlar tutukluluk haliniz. Mahveder sizi, kor bir kenara.Fakat çok az kişi bilir 1970 Kasımında piyasaya çıkıp 1971 başında Billboard listelerini alt üst eden bu parçanın asıl sahibinin Fleetwood Mac'in kurucusu Peter Green olduğunu.
Eric Clapton çekip Yunanistan'a gittiğinde "John Mayall's Bluesbreakers" panik halinde yerine adam aramaktadır ve karşılarında "n'apacaksınız Clapton'u, ben ondan çok daha iyiyim" diyen Peter Green durmaktadır. Mayall hayranları bu durumu protesto ederken, Green inanılmaz "Supernatural"ı patlatır. Santana'nın "Smooth"unun bulunduğu Grammy ödüllü "Supernatural" albümü yıllar sonra eski bir hesabı ödemektedir. Artık Green fırtınası esmektedir. Nefesler tutulmuş; garip akorlar, benzersiz melankolik yolculuklar birbirini izlemektedir. Ünü İngiltere sınırlarını aşarken Fleetwood Mac kurulur ve önce "Albatross" ardından da, listeleri kasıp kavuran "Black Magic Woman" gelir.
Ardından gelen "Need Your Love So Bad" insana gerçekten aşkı feci şekilde hissettirir. Tüm bir kuşak aşıktır, hem de çok kötü bir şekilde. Geceler başladığında,
sımsıkı sarılacak kollara; ışıklar kapandığında, yumuşacık bir sese ihtiyaç vardır. Green, artık başka bir boyuta, apayrı bir dünyaya taşınmış, grubun bütün kazancını yoksullara dağıtmaktadır. Yeni adresine; bu, paraların saçılması durumunu içine sindiremeyen Mick Fleetwood bile ulaşamamaktadır. Ve kopar gruptan. Fazla yetenek, fazla zeka ve fazla LSD kurbanı olarak. Fleetwood Mac'in yolunu "Rumours" albümü beklemektedir.
Bir rivayete göre; bir konserin ortasında sahneyi terkeder ve bir daha kendisinden haber alınamaz. Kapının dışında; paha biçilmez 1959 yapımı "Gibson- Les Paul" gitarını oracıktaki dilenciye verir. Onlarca yıl sonra tekrar bulunduğunda inanılmaz uzunluktaki tırnaklarıyla sefil bir vaziyettedir. Tırnaklarının durumunu "bir daha gitar
çalamamak için" diye izah eder. Benim yıllarca gerçek sandığım bu rivayet kısmen yanlıştır. Çünkü o gitarı bir dilenci değil bir başka blues virtüozu devralmıştır; Gary Moore.
Gary Moore "bu gitarı almam imkansız" dediğinde, "kendi gitarını sat, eline geçeni ver yeter" olmuştur yanıtı. "Still Got The Blues" işte bu efsanenin, efsane gitarıyla doğmuştur. Gary Moore da Nisan 1995 de öyle bir albüm yapmıştır ki; hem Green'e, hem düş hekimi Yalçın Ergir'e borcunu, gecelik yüzde 1700 faizle ödemiştir: "Blues For Greeny".
Peter Green şimdi annesiyle Londra'da oturmaktadır. Aynı Pink Floyd'un kurucusu Syd Barrett'in hiç insanların içine çıkmadan annesiyle oturduğu gibi. Uğruna "Wish You Were Here" yazılan, şizofreninin Pink Floyd'dan alıp koparttığı Syd Barrett gibi. Bir farkla; Syd Barrett'e artık ulaşılamazken, "Is There Anybody Out There?" sorusu, iki akorlu bir senfoni gibi gökyüzüne karışırken, "The Lunatic" hasarlı beyniyle artık kapıyı kilitlemiş, anahtarı fırlatıp atmış, Ay'ın karanlık yüzüne de sonsuza dek yerleşmişken; Peter Green tünelde kaybolmamıştır.
1998 de New York - Waldorf Astoria'da Carlos Santana ile birlikte aşağıdaki lirikleri haykırmışlardır; karşılarında büyülenmiş duran topluluğa:
"I got a Black Magic Woman.
I got a Black Magic Woman.
Yes, I got a Black Magic Woman,
She's got me so blind I can't see;
But she's a Black Magic Woman and
she's trying to make a devil out of me..."
Posted at 11:56 am by paladine
Permalink
A Silver Mt. Zion Discography
A Silver Mt. Zion - He Has Left Us Alone but Shafts of Light Sometimes Grace the Corner of Our Rooms... [2000] 
A Silver Mt. Zion - Born into Trouble as the Sparks Fly Upward [2001] 
A Silver Mt. Zion - This Is Our Punk-Rock, Thee Rusted Satellites Gather+Sing [2003] 
A Silver Mt. Zion - Pretty Little Lightning Paw [2004] 
A Silver Mt. Zion - Horses in the Sky [2005]
A;Silver Mt. Zion - Blues For Thirteen Moons [2008]
Passwords: bunalti.com
Godspeed You! Black Emperor gitaristi Efrim Menuck, basçısı Thierry Amar ve kemancısı Sophie Trudeau A Silver Mt. Zion'u kurdu. Grup, Efrim'in müzikte kendini keşfetmesi ve düşüncelerini gerçekleştirmesi için bir araç oldu.
Grup daha sonra 7 kişi oldu, grup bundan sonra daha yavaş çalmaya başladı, sonuç olarak stilleri GYBE'a oldukça benzedi. Aynı zamanda müziklerini bir çok deneysel müzik sever ve eleştirmen GYBE tarzı olarak tanımladı. Ayrıca bu türün gruplarında genelde karşılaşmayacağımız Elfrim'in vokali gruba ayrı bir hava katar ve kendini grubu ilk dinlemeye başladığınızda hissettirir.
Grup şu ana kadar çıkarttığı her albümde ismini değiştirmiştir. "He Has Left Us Alone but Shafts of Light Sometimes Grace the Corner of Our Rooms..." albümünü "A Silver Mt. Zion" adı altında, Born into Trouble as the Sparks Fly Upward. Albümünü "The Silver Mt. Zion Memorial Orchestra & Tra-La-La Band" adı altında, "This Is Our Punk-Rock," Thee Rusted Satellites Gather+Sing," albümünü "The Silver Mt. Zion Memorial Orchestra & Tra-La-La Band with Choir" adı altında, " Horses in the Sky" albümünü "Thee Silver Mt. Zion Memorial Orchestra & Tra-La-La Band" adı altında çıkartmıştır.
Biyografi : http://www.progturk.com/grup.php?grupid=79
Posted at 11:51 am by paladine
Permalink
Monday, January 15, 2007
Nattvindens Grat Discography
Nattvindens Grat - A Bard's Tale [1995] 
Nattvindens Grat - Chaos Without Theory [1997] 
Posted at 11:49 pm by paladine
Permalink
Saturnus - Paradise Belongs To You [1997] 
Saturnus - For the Loveless Lonely Nights (EP) [1998] 
Saturnus - Martyre [2000] 
Saturnus - Veronika Decides To Die [2006] 
Ülke: Danimarka Tür: Death/Doom Resmi Site: http://www.saturnus.dk/ Durum: Aktif 1991 yılında Thomas Jensen bir death metal grubu kurmak için eleman arayışına çıktı ve aynı arayış içindeki bass gitarist Brian Hansen ile karşılaştı.Birkaç ay sonrası ise davulcu ve gitarist gruba dahil oldu bu sıralar grubun ismi Assesino idi.1992 yılında grubun davulcusu değişti ve yeni bir gitarist daha gruba dahil oldu. 1993 yılında Assesino Thomas Jensen(vokal),Brian Hansen(bass gitar),Christian Brenner(gitar),Pouli Choir(davul) ve Kim Sindahl(gitar)'dan oluşuyordu.Grup bu sıralarda bir yarışmada çaldı ve sekiz grup içinde 2. oldu.Daha sonra gruba yeni davulcu Jesper Saltoft dahil oldu.Bundan bir ay sonra ise Kim Sindahl gruptan ayrıldı ve yerine Mikkel Andersen geldi.Bu olaydan hemen sonra ise gruba klavye için Anders Ro Nielsen dahil oldu.Bu sırada grubun ismi de Saturnus olarak değişti. 1994 yılında gruba Kim Larsen dahil oldu ve grup yaptığı müzikte doom öğelerine ağırlık vermeye başladı. 1995 yılına gelindiğinde gitarist Mikkel Andersen gruptan ayrıldı fakat söz yazarı olarak gruba desteğini sürdürdü. 1996 yılında grup My Dying Bride ile bir konser verdi bu konserin grup üzerinde büyük bir etkisi oldu, grup müziğini daha yavaş melankolik ve doom etkisi artmış bir hale getirdi.Grup bu yılın sonunda Euphonious Records ile bir anlaşma imzaladı. 1997 yılında ise grup Paradise Belongs To You albümünü çıkardı.Bu sırada gruba gitarist Morten Skrubbeltrang dahil oldu ve grup kadrosu yeniden 6 kişiye çıktı ve şu kadroyla devam ettiler:Thomas (vokal), Brian Hansen (bass gitar), Jesper Saltoft (davul), Anders (klavye), Kim Larsen (gitar) and Morten Skrubbeltrang (gitar).1997 yılının ilk yarısında grup Kopenhag'da bir dizi konser verdi ancak bunların en çok dikkat çekeninde 20 kadından oluşan bir klasik müzik korosu gruba eşlik etti.29 Haziran 1997 ye gelindiğinde grup en inanılmaz konserlerinden birini verdi 3000 fanı önünde Roskilde Festivalinde. 1998 ağustos ayının gelmesiyle birlikte bu kez Morten Skrubbeltrang gruptan ayrıldı ve yerine Peter Poulsen geldi.1999 yılına gelindiğinde grup Martyre isimli çalışmasını tamamlamıştı ancak kendilerine stüdyo ve prodüktör arıyorları. 1999 yılının sonuna gelindiğinde Kim,Brian ve Jesper gruptan ayrılmayı seçtiler.Ancak şov devam etmeliydi ve grup davulda Morten Plenge,gitarda Tais Pedersen ve bass gitarda Peter Heede ile yoluna devam etme kararı aldı.Grup bu değişim sonrası hala ayaktayız demek için Kopenhag'da bir konser verdi ve grup hiç bu kadar güçlü olmadığını söylüyor. Hikaye devam ediyor..2006 yılında Veronika Decides to Die piyasadaydı ve tam anlamıyla mükemmel bir albüm denilebilir. Şu anki kadro: Thomas Akim Grønbæk Jensen - Vocals (1991-) Peter Erecius Poulsen - Guitar (1998-) Tais Pedersen (Usipian) - Guitar (2000-) Lennart Jacobsen - Bass (2001-) Nikolaj Borg (Withering Surface) - Drums (2004-) Anders Ro Nielsen - Keyboards (1993-) Gelip Gidenler: Gitar: Christian Brenner (1993) Kim Sindahl (1993) Mikkel Andersen (1993-1995) Morten Skrubbeltrang (1997-1998) Jens Lee (????) Kim Larsen (1994-1999) Davul: Pouli Choir (1993) Henrik Glass (2001-2003) Jesper Christensen (????) Jesper Saltoft (1993-1999) Morten Plendge (2000-2001) Bass Gitar: * Peter Heede (2000-2001) * Brian Hansen (1991-1999)
Posted at 11:46 pm by paladine
Permalink
1988 - Surfer Rosa
1989 - Doolittle
1990 - Bossanova
1991 - Trompe Le Monde
1997 - Death To Pixies
1998 - BBC Live
2001 - Complete B-Sides
2002 - Pixies
2004 - Wave Of Mutilation
Genre : Alternative / Indie
pass : bunalti.com
80’li yılların ortalarında, Büyük Britanya, Indie adı verilen ve bağımsız plak şirketlerinin yeni soundları desteklemesi ile ivme kazanan müzik türünün egemenliği altındayken, Kuzey Amerika’da durumlar biraz daha farklıydı.
Yeni, büyük ve kurumlaşmış plak şirketlerinin boyunduruğundan kurtulan bir takım yeni gruplar, Amerika’da alışılmadık bir müzik icra ediyordu. Yeni ortaya çıkan gruplar arasında Pixies, en fazla dikkat çekenlerden biriydi. Pixies, Amerika’da hak ettiği başarıyı sağlayamamış olsa da, yaptıkları Indie Rock kişisel özelliklerini taşıyan müzik tarzları, 90’larda sayısız rock grubuna ilham verip yeni grupların oluşmasını sağlamıştır. Ayrıca underground müziğin genelinde çok büyük etkileri olmuştur.
Pixies, 1986’da Massachusetts’de kuruldu. Kavgaya hazır punk soundlarını, yumuşak indie soundlarıyla birleştiren grubun yaratıcı şarkı sözlerini yazan iki kişi, Kim Deal ve Black Francis grubun beynini oluşturuyordu. O dönemde diğer gruplar, klasik soundlara saplanmışken Pixies, Indie ideolojisini kendine prensip edinmişti. Grup stilini, Hüsker Dü ve Buzzocks’un karmaşık soundları ve Folk Rock’ın melodileriyle birleştirerek geniş menzilli bir etki yarattı. Pixies’in stilinde göze çarpan şey, Francis ve Deal’in vokallerindeki uyum ve gitar, bas ve davulun sesinden çıkan ahenktir.
Francis ve Joey Santiago’nun gitarları, Kim Deal’ın basıyla birlikte Pixies, sıkı Rock’n Roll melodilerini yakalayıp onu geliştirdi. Grubun gitar çalışmaları, Hüsker Dü’nün puslu gitar sound’undan izler bulunduruyor. Genellikle bir çok biçimsel tekniklere, amatörce yaklaşan Pixies’in stili, her zaman karanlık atmosferlerden oluşan düzenlemelerin ana temasını oluşturuyor. Punk’ın açık sözlü öfkesi veya metalin tehditkar izlenimleri yerine Pixies sound’u, isyanı veya şeytanla işbirliği içinde olmak yerine, soğuk ve karanlık bir dünyanın köşelerinde sürünen dinleyicilerinin hayal güçlerine kolay olmayan bir aşinalıkla yaklaşıyor. Pixies genelde, bilim kurgusal çerçeve etrafında yazılan şarkı sözlerinin yanısıra, terör ve tehditlere yer vermeden, güncelliği araştırıp şarkı sözlerine ekliyor.
‘This Monkey’s Gone To Heaven’ gibi parçaları doğa üstü ve karanlıktan bahsederken, ‘Debaser’, modern insan tarafından henüz keşvedilememiş gerçekleri ima ediyor. Kolej Radyosu ve çıktıkları bir kaç canlı yayın dışında Pixies, Amerika’da 1989 yılında çıkardıkları “Doolittle” albümleri dışında nerdeyse hiç keşvedilemedi. 1990’da Francis ve Deal arasında yaşanan artistik farklılıklar Pixies’in bozulmasına sebep oldu. İki şarkı sözü yazarının bulunduğu her grupta olduğu gibi, soundlarının gelişmesiyle birlikte, ikilinin müzikal vizyonları da ayrılmaya başladı. 1991’de bu durumu toparlama çalışmaları sırasında grup, “Tromple Le Monde” albümünü çıkardı. Fakat her şeye rağmen, Kim ve Frank’in aralarında yaşadıkları mücadele grubun dağılmasıyla sonuçlandı. Kim Deal ‘Cannonball’ adlı parçasıyla üne kavuşan gurubu Breeders ile, Frank Black ise kendi gurubu “Frank Black And The Catholics”i kurarak solo kariyerlerini devam ettirdiler.
Pixies yazisi icin kullanilan kaynaklar Stephen Thomas Erlewine yazisi ve toplulugun plak şirketine bağlı resmi internet sitesi www.4ad.com/artists/catalogue/pixies/index.htm'dir.
Düzenleyen : Gülşah Güray
Posted at 03:47 am by paladine
Permalink
1995 - Fungus Amongus
1997 - S.C.I.E.N.C.E.
1999 - Make Yourself
2001 - Morning View
2004 - A Crow Left Of The Murder
2006 - Light Grenades
2007 - Look Alive -> (Pt.1 / Pt.2)
Pass : bunalti.com
Vokalist Brandon Boyd, davulcu Jose Pasillas ve gitarist Mike Einziger tarafından California’da kurulan Incubus’un geçmişi lise yıllarına dek uzanıyor. Zamanlarını sörf ve kaykay yaparak geçiren üçlü, birgün yerde buldukları $100 ile Hollywood’daki Roxy kulübünde “Pay To Play” adındaki ilk performansını gerçekleştirdi ve bunun ertesinde birçok yerde ufak konserler vermeye başladı. 1993 senesinde menajer Mark Shoffner ve ufak bir kayıt stüdyosu sahibi Jim Wirt ile tanışan ekip, ikiliyle görüştükten sonra ilk albümleri için stüdyoya girdi.
1995 senesinde Jim Wirt prodüktörlüğünde “Fungus Amongus” adındaki ilk albümlerini kendi imkanlarıyla çıkartan Incubus, albüm içerisine 1993 ve 1995 seneleri arasında kaydedilen parçaları yerleştirdi. Albümde takma isimler kullanan ekip, aynı zamanda kadrolarına basçı Alex Katunich’i dahil etti. Aynı sene içerisinde David Koppell (DJ Lyfe)’i de kadrolarına dahil ederek müziklerine renk getiren grup, 1996 senesinde Immortal/Epic Records ile anlaşmaya vardı.
1996 senesini Amerika’daki birçok yerde konserlere çıkarak geçiren Incubus, 1997 senesinde “Enjoy Incubus” adlı EP’yi yayınladı. EP’de “Fungus Amongus”da yer alan dört parçaya yer veren grup, aynı zamanda EP’ye “Version” ve “Azwethinkweiz” adında iki tane de yeni parça ekledi. Bu EP sonrası yeniden konserlere yönelen ekip, Avrupa’ya geçerek buradaki ilk konserini Korn ile gerçekleştirdi.
1997 senesine gelindiğinde “S.C.I.E.N.C.E.” adlı 2. albümlerini piyasaya süren Incubus, bu albümde sound olarak fusion gibi deneysel tekniklerini kullandı. Grubun birçok fanınan göre “S.C.I.E.N.C.E.”, grubun orijinal soundunu barındırırken, grup elemanları yaptıkları açıklamalarda kayıt aşamasındayken oldukça rahat olduklarını ifade ettiler. Albüm, satışlarıyla gruba altın plak kazandırırken, Incubus albüm sonrası 311 grubu ile turneye çıktı.
1998 senesinde DJ Lyfe’ı müzikal ve kişisel farklılıklardan dolayı kadrosundan çıkartan Incubus, kadrosuna Chris Kilmore’u dahil etti. Kısa sürede gruba uyum sağlayan Kilmore, grupla birlikte aynı sene içerisinde “The Ozzfest” ve “The Warped Tour”da sahne aldı.
1999 senesinde yeni albüm kayıtları için prodüktör Jim Wirt ile stüdyoya giren Incubus, ilk kayıtların ardından soundu beğenmeyerek Jim Wirt ile yollarını ayırdı. R.E.M. ve Nirvana’nın prodüktörü Scott Litt ile çalışmaya başlayan grup, Ekim ayında “Make Yourself” adlı 3. albümlerini yayınladı. Albüm, sound ve liriksel olarak grubun olgunluğunu yansıtırken, albümden çıkan single’lar “Pardon Me”, “Drive” ve “Stellar” Amerika Modern Rock listelerinde zirveye yerleşti. Özellikle “Drive”, listelerde 8 hafta boyunca 1 numarada kalarak grubun hayran kitlesini daha da genişletti. Albüm sonrası turneye çıkan grup, Buckethead ve Primus ile birlikte sahne aldı. “Pardon Me” parçasının akustik versiyonunun yayınlanmasının ardından, parçaya bir de video klip çeken ekip, Ağustos 2000’de “When Incubus Attack Volume 1” adlı EP’yi piyasaya sürdü. EP içerisinde “Crowded Elevator” adlı yeni bir parçaya da yer veren beşli, ayrıca EP’de “Stellar” ve “Make Yourself” parçalarının da akustik versiyonlarını bulundurdu. Aynı sene Mr. Bungle ve System Of A Down ile beraber turneye çıkan Incubus, “Stellar” parçasına çektikleri video klip ile MTV’nin yayınladığı Modern Rock Chart programında sık sık ekrana gelmeye başladı.
2000 yazında yeniden “The Ozzfest”e konuk olan Incubus, bir kez daha turneye çıkarak Deftones ile beraber sahne aldı. “Fungus Amongus” albümünü yeniden yayınlayan grup, senenin sonunda KROQ radyosunun düzenlediği “Almost Acoustic Christmas” konserine akustik olarak ve yanlarına orkestra alarak katıldı.
“Make Youself” albümü ile 2 kez platin plak kazanan Incubus, 2001 senesinde ilk kez Avusturalya ve Japonya’da sahne aldı. Aynı sene Malibu’da sessiz sakin bir stüdyoda yeni albüm kayıtlarına başlayan Incubus, Ağustos ayında çıkaracakları yeni albümden ilk single “Wish You Were Here”ı piyasaya sürdü. Amerika Modern Rock listelerinde 2 numaraya yerleşen single sonrasında, Ekim ayında “Morning View” adlı 4. albümünü çıkartan grup, bu albümle diğer albümlere kıyasla oldukça yumuşak bir sounda büründü. Amerika listelerinde 2 numara olan albüm, ilk haftada 400,000 kopya satarak gruba ilk defa böyle bir başarı yaşattı. Aynı sene içerisinde “When Incubus Attack Volume 2” adlı DVD’yi piyasaya süren ekip, bu DVD içerisinde grubun video klipleriyle birlikte konser görüntülerine yer verdi.
2002 senesinde “Morning View” albümünden “Warning” adlı single yayınlandı ve Amerika Modern Rock listelerinde 3 numara yerleşti. Aynı sene içerisinde “Mornig View Sessions” adlı DVD’yi piyasaya süren Incubus, bu DVD içerisinde New York’da gerçekleştirdikleri konserden görüntülere yer verdi. Sene sonunda basçı Alex Katunich ile yollarını ayıran grup, kadrosuna The Roots grubundan Ben Kenney’i ekledi.
2003 senesinin Ocak ayında “Almost Acoustic X-Mas” adlı konsere 11 kişilik orkestrayla katılan Incubus, aynı sene Jane’s Addiction, Queens Of The Stone Age, Jurassic 5 ve Audioslave ile birlikte ‘Lollapalooza’ festivalinde sahne aldı. Ekim ayında “Live At Lollapalooza 2003” adlı konser albümünü piyasaya süren grup, bu albümde hiç yayınlanmamış “Pistola” parçasını bulundurdu.
2004 Şubat ayında “A Crow Left Of The Murder” adlı 5. stüdyo albümü yayınlayan Incubus, bu albümde Pearl Jam, Soundgarden ve Rage Against The Machine ile birlikte çalışmış olan prodüktör Brendan O’Brian ile birlikte çalıştı. Albüm, Amerika listelerinde 2 numara olurken, albüm sound olarak diğer albümlerden farklı bir yapıdaydı. Fanlar bu değişikliği grubun her albümdeki değişikliği ifadesiyle belirtti ve albümden yayınlanan ilk single “Megalomaniac” Amerika Modern Rock listelerinde 6 hafta boyunca 1 numarada kaldı. Albüm, liriksel olarak politik konuları hatırlatırken, grup albüm sonrasında yeniden yola koyuldu ve Ben Kweller, The Walkmen, Hundred Reasons, The Music, Brand New ve Sparta gruplarıyla Dünya turnesine çıktı. Temmuz ayında “Alive At Red Rocks” adlı DVD’yi piyasaya süren Incubus, aynı sene “Live In Japan 2004”, “Live In Sweden 2004” ve “Live In Malaysia 2004” adlı üç tane konser albümünü hayranlarına ulaştırdı.
2005 senesinde yeniden Brendan O’Brian ile stüdyoya giren Incubus, kaydettiği dört parçayı 2005 filmi “Stealth”in soundtrack’inde kullandı. Sene sonunda Güney Amerika’ya giden grup, 2006 Kasım ayında “Light Grenades” adlı 6. albümünü piyasaya sürdü.
“Light Grenades” albümünden çıkan ilk single “Anna-Molly”, Amerika Modern Rock listelerinde 2 numaraya yerleşirken, grup üyeleri albüm için ‘sanki 13 şarkıyı 13 farklı grup kaydetti” yorumu yaptı. Albümün tanıtımı için turneye çıkan Incubus, 2007 Mart ayında Portekiz, Birleşik Arap Emirlikleri, Almanya, Hollanda, Fransa, İsviçre, İngiltere, Çin, Rusya ve Hindistan’da konserler düzenledi.
2007 senesinin sonlarına yaklaştığımızda ise canlı performanslardan oluşan "Look Alive" isimli DVD'yle grup hayranlarını bir kez daha sevindirdi.
Posted at 03:42 am by paladine
Permalink
Friday, November 17, 2006
Illnath - Angelic Voices Calling (EP) [2001] 
Illnath - Second Skin Of Harlequin [2006] 
Danimarkalı melodic black metal grubu.
ilk albümleri cast into fields of evil pleasure ile 2003 çıkışlı alümde çok güzel düzenlemeler ve şarkı yazımı ile bir araya getrilmiştir.Second Skin of Harlequin grubun ikinci albümü.klavyenin güzel kullanımı çeker. biraz eski cradle of filth'i andırıyor.ayrıca albüm tasarımını da (kitapçk,cd) avusturya'nın kralı dünyadaki bir çok tasarımcının saygıyla eğildiği misery 4 yıldır kullandığı yeni nickiyle deaddreamer yapmıştır.
ayrıca daha önce çıkan "mcd'leri olan "angelic voices calling" de kapak olarak bir deaddreamer duvarkağıdı kullanılmıştır.
grup elemanları
narrenschiff - vocals
tyr - keyboards
pete - guitars
tobias - bass
Posted at 06:12 pm by paladine
Permalink
|
 |
|
|
 |
|
