Ülke : Portekiz
Tür : Gothic
Firma : Century Media Records
Resmi Sitesi: http://www.moonspell.com

Elemanlar :
Vokal : Fernando Ribeiro
Gitar : Ricardo Amorim
Klavye : Pedro Paixao
Bateri : Miguel Gaspar
Bas Gitar : Aires Pereira

Albümler

1994 - Under The Moonspell
1995 - Wolfheart
1996 - Irreligious
1997 - Sin Pecado
1999 - The Butterfly Effect
2001 - Darkness And Hope
2003 - Everything Invaded
2003 - The Antidote
2006 - Memorial

Moonspell Biyografisi:
Moonspell'in temelleri 1989'da Fernando, Ares ve ismi Moonspell tarihi içinde pek bir þey ifade etmeyen iki kiþi ile birlikte kurulan MORBID GOD'la atýldý. O sýrada Fernando'nun davul çaldýðý ve Ares'inde vokal yaptýðý ARCHANGEL adýnda bir gruplarý daha vardý. Fakat müzik olarak çok farklý þeyler icra etmedikleri için Archangel kýsa sürede daðýtýldý. Fernado'da Ares'de bütün enerjilerini Morbid God'da toplamak istiyordu.

Grup elemanlarý o sýralarda yaþadýklarý küçük þehir Brandoa'da (ki hala yaþadýklarý yer orasý) kendilerine uygun çalýþma ortamý yaratabilemek için fazlaca uðraþtýlar ve sonunda adýna The Fever dedikleri bir kayýt yapöayý baþardýlar. Kayýdý birkaç ay sonra grubun gitaristi olacak Mantus 12 kanallý bir mikser kullanarak yaptý. Fakat Morbid God'dakiler ve Mantus kayýdý profesyonel bir çalýþma olarak deðerlendiremedikleri için asla piyasaya sümek istemediler. Grubun o dönemki felsefesi aceleci olmamak ama yinede çok çalýþmaktan ibaretti. Fernando'ya göre bu felsefe Moonspell için halen devam etmekte.

Herþey daha yeni yeni yoluna koyulurken grubun davulcusu (Fernando artýk vokallerde, Ares'de bass gitardaydý) ve gitaristi askere gitmek zorunda kaldý, grup ister istemez çalýþmalarýný yavaþlattý. Sessiz geçen bir yýlýn sonunda Morbid God gitaristleri ile iliþkilerini iyice yitirdi ve gitarlarý Mantus çalmaya baþadý. Mantus'un gruba dahil olmasý ile birlikte Moonspell tarihinin ilk yayýnlanmýþ kayýdý olan Sepent Angel için çalýþmalara baþlandý. Çok kýsa bir süre sonra kayýt piyasadaydý.

Kayýt bir çok küçük firmanýn ilgisini çekmeyý baþardý ve Morbid God'a bir çok E.P. hatta Debut Albüm teklifi getirilmesini saðladý. Fakat Fernando ve arkadaþlarýnýn acele etmeye iyetleri yoktu, beklemeye ve ellerinde olan herþeyi tekrar gözden geçirmeye karar verdiler. Ýlk iþ olarak davulcu gruptan atýldý ve davularý halen Moonspell'de çalan Mike devraldý. Ardýndan ikinci gitarist olarak Nisroth alýndý ve elbetteki 1992 ekiminde grubun ismi Morbid God yerine MOONSPELL oldu. Çalýþmalara yeni kadrosu ile devam eden grup ilk demo için gerekli metaryeli br yýla yakýn bir sürede toparladý. 1993'de ise Anno Satane demosu kaydedildi. "Goat on Fire", "Ancient Winter Goddes" ve "Wolves from the Fog" adlý üç parçadan olþan çalýþma underground piyasada gayet iyi tepkiler çekti. Bu tepkiler sonucunda da Moonspell Fransýz firma Adipocere ile anlaþtý ve bu firmadan efsanevi E.P. Under The Moonspell çýktý (1994).

Ama Under The Moonspell E.p.si çýkmadan önce grubun halletmesi gereken kadro sorunlarý vardý. Ýlk olarak gruba Tanngrisnir lakaplý gitarst katýldý. Ardýndan bugün için Moonspell'in ikinci adamý dediðimiz ve Moonspell'in sound mimarý olan Pedro Paixao klavyeci olarak grupta yerini aldý (Nick olarak Passionis'i yada Neophytus'u kullanýyordu).

Under The Moonspell grubun ilk gerçek fanlarýný kazandýðý ve yavaþ yavaþ underground piyasasýndan sýyrýldýðý çalýþmadýr (zira grup bu çalýþma ile Century Media ile anlaþtý). Þarkýlar güneyli halklarýn okult, erotik ve karamsar yönlerinin Prortekiz ve Arap etnik müzikleri ile harmanlandýðý kendine has bir black metal besteleriydi. Tenebrarums ve Opus Diabolicum gibi þarkýlarla grup artýk medyanýn ve müzik severlerin ilgisini kazanmaya baþlýyorlardý.

Grup bu sýralarda ilk sahne performanslarýnada verdi. Portekizli grup Decayed'le paylaþtýklarý sahnelerin haricinde Cradle of Filt, Cannibal Corpse ve Anathema gibi gruplarýn Lisbon konserlerinde alt grup olarak sahne aldý.

Tüm bu deneyimler sonucunda kýsa sürede çok þey öðrenen grup ilk E.P.lerinin kendilerine sunduðu en büyük armaðý geri tepmedi ve Century Media ile halen süren birlikteliðe ilk imza atýldý. Artýk debut albüm vakti gelmiþti ve grubun üzerindeki beklentiler çok fazla idi. Neyseki Moonspell bu beklentileri karþýlamak konusunda kararlýydý ve Wolfheart için çalýþmalara baþlandý. Kimi fanlar için hala grubun en iyi çalýþmasý olan Wolfheart o dönem yapýlan black metal'e karþýn oldukça Radikal ve güçlü bir albümdü. Karanlýk olmak için illa çýðlýk çýðlýða baðýrmak ve grind ritimler atmak gerekmiyordu ve Moonspell bunu biliyordu. Toplam sekiz þarkýlýk albümde (digipack versiyonunda dokuz) hiçbir þarký bir birine benzemiyor ve albüm her þarkýda dinleyiciye farklý bir duygu uyandýrabiliyordu.Bu albüm Wolfshade ile baþlayýp Alma Mater ile biten soluksuz bir seruvendi (digipack de Alma Mater'le bitmiyor).

Wolfheart grup için pek çok açýdan iyi bir baþlangýç oldu. Kayýt için Almanya'ya giden grup o dönemin en populer studyosu olan woodhouse'da çalýþtý ve kendilerine prodüktör olarak Waldemar Sorychta eþlik etti. Albüm çýktýktan hemen sonra Morbid Angel'in Domination turunda alt grup olan Moonspell (1995) bu turnenin hemen ardýndan da Ýngiltere headliner olarak üç konser verdi.

Morbid Angel Turu grup için o dönem baþlarýna gelen en iyi þey ve en büyük sorundu. Çünkü tam turne öncesinde iki gitarist'te gruptan ayrýldý. O günden sonra grup nihayi gitaristi Ricardo'ya kavuþtu ve Moonspell bir daha gitarist sorunu yaþamadý. Tam tamýna yedi haftayý bir karavanda geçiren grup elemanlarý, yemek yapmaktan araba sürmeye, promosyon çalýþmalarýndan kaset-cd satýmýna kadar her iþle kendileri ilgilendi. Ýlk defa Almanya Fransa ve Ýspanya gibi ülkelerde konser veren grup bazý þehirlerde Morbid Angel'dan daha fazla kaset satýþý yapmayý baþardý (çünkü o sýrada Morbid albümü zaten herkeste vardý ). Artýk Alma Mater, Vampiria ve Wolfshade insanlarýn bildiði þarkýlar olmuþtu ve Wolfheart albümü tüm avrupada 50.000 satmýþtý.

1995 ve 1996 yýllarý arsýnda birden bire büyüyen grup Morbid Angel turundan sonra kendi ülkelerinde birkaç konser verip tekrar turneye çýktý. Bu sefer Tiamat ile turlayan grup daha iyi koþullarda konserler vermeye baþladý. Sonraki günlerde Kreator ve Testament gibi büyük gruplarýnda katýldýðý bir festivalde 7000 kiþinin karþýsýna çýkan grup bu konserdende iyi eleþtiriler almayý baþardý.

Ýkinci albüm için zaman gelmiþken grup Almanyada ki Out of the Dark fesitvaline katýlan grup Crematory, The Gathering ve Secret Discovery gibi gruplarla sahne aldý. Seyircilerin yeni bestlere tepkisini ölmek için playlist'e yeni þarkýlarýnýda ekleyen grup seyircilerin tepkilerinden oldukça memnun kaldý.

Ýkinci albüm için gene Waldemar Sorychta ile çalýþan Moonspell çok daha olgun ve tarzý oturmuþ bir çalýþmaya imza atmayý planlýyordu. Irreligious'un temelleri bu þekilde atýlmýþtý. Wolfheart'e benzemeyen albüm ayrýca Moonspell'in geleceðine dair bir ipucu veriyordu "Bu grup asla kendini tekrar etmeyecekti". Elbetteki muhteþem bir ilk albümden sonra deðiþim eleþtirileri grubun üzerinde toplamýþtý. Bir kere wolfheart ve under the moonspell deki etnik yapý iyiden iyiye azalmýþtý. Grup artýk gothic metal denen türü yeniden icad etmekle meþguldu. Moonspell aldýðý eleþtirilere raðmen gene medyadan gayet iyi tepkiler alýp fanlarýný oldukça memnun etmeyi baþardý. Hatta Irreligious'la birlikte Moonspell hayranlarý ikiye bölündü, en güzel albümleri wolfheart diyenler ve en güzel albüm Irreligious diyenler (bu tartýþma halen devam eder).

Albüm kayýtlarýný bitirir bitirmez (1996) birkaç konsere çýkan grup albümün piyasaya sürülmeden önce ilk video klibini Opium'a çekti. O günlerde kendi konser kadrosunuda oluþturan grup artýk sahnede de daha güçlü bir grup olmaya baþlamýþtý. Elbetteki güçlü bir sahne iyi bir turne gerektirir, grup sonraki günlerde Samael ile birlikte iki ay süren bir Avrupa turuna çýktý. Albüm ise bir çok avrupa ülkesinde en çok satanlar listesine girmeyi baþarmýþtý.

Grup için o dönemde baþlarýna gelen en güzel þey ise Gothic Rock'ýn kralarý Type O Negative ile avrupa turuna çýkmak oldu. Bu tur sayesinde bir çok yerde ve hep büyük sahnelerde konser veren grup sahne performansý konusunda kendisini geliþtirdi. Artýk Moonspell için hiçbir þey eskisi gibi olmayacaktý.

1996 yýlýnýn sonlarýna doðru tüm o yorucu ve muhteþem performanslardan sonra dinlenmeye çekilen Moonspell üçüncü albümleri için çalýþmalara bir yandan devam etti.

Fakat Moonspell o günlerde en ciddi ayrýlýðý yaþadý ve gurubun kurucu üyelerinden olan ares gruptan ayrýldý. Bu ayrýlýk Moonspell'le ilgilenen herkezi sarstý çünkü ayrýlýk sýradan bir el sýkýþmasý ve bir birine þans dilemekten ibaret olmadý. Frenando durumu açýklarken Ares'in grubu git gide kendisine aitmiþ gibi gördüðünden bahsediyor. Bizim neredeyse Moonspell için hiçbir katkýmýz yokmuþ gibi düþünüyor ve böyle davranýyordu diyor. Bu doðrultu da yollarýmýzý ayýrdýk ve el sýkýþtýk diyen Fernando, Ares'in sonraki tavýrlarýndan hala çok rahatsýz olduðunu kesinlikle saklamýyor. En büyük darbe kuþkusuz Ares'in Moonspell'in isim haklarý ve Sin Pecado'daki besteleri için gruba dava açmasýydý. Bu dava sadece grubun morali bozmakla kalmadý Century Media ile olan iliþkileride tehlikeye attý.

Tüm bu zor günlerin göðüslemeyi baþaran grup Sin/Pecado ile sevenlerinin karþýsýna çýkýnca bir þok da Moonspell fanlarý yaþadý. Sin/Pecado kesinlikle muhteþem bir olmasýna karþýn (ki hem medya hem de fanlar bu albümü oldukça beyendi) black metal etkisi gittikçe azalmýþ, grup tam anlamýyla bir gothic rock grubuna dönüþmüþtü. Neredeyse tüm albümde hiç brutal vokal yoktu ve bu birçok fan için ciddi bir hayal kýrýklýðýydý. Bazý fanlar ise sadece elektronik samplerlardan rahatsýz olmuþtu. Neyseki HandMadeGod, Abysmo, Let Children Cum To Me ve Hangmed gibi muhteþem þarkýlar sayesinde albüm bir baþyapýt olmayý baþarýyordu. Fakat Moonspell black metal dönemlerinden kazandýðý fanlarýný kaybetmeye niyeti yoktu. Ýþte bu yüzden Moonspell kadroya yeni katýlan Sergio ile birlikte Fernando'nun black metal projesi Deamonarch'ý hayata geçirdi.O dönemlerde konserlerde sýk sýk deamoarch'tan parçalar çalýndý.

Albümün çýkýþýnda sonra verdikleri ilk Lisbon konseri sayesinde tüm kötü anýlarý unutup tekrar hayata döndüklerini düþünen Moonspell elamanlarý ayrýca birde Güney Amerika turnesine çýkma fýrsatý buldu. Brazilya, Arjantin, Kolombiya ve Meksida konserler veren grup Avrupa'ya döndükten sonra da Therion, Darkside ve Anathema gibi gruplarla konserlere çýkma fýrsatý buldu.

1998de grup için yeni bir albüm için kollarý sývadý. Röportajlarda sürekli Sin/Pecado'ya göre daha sert bir sound'dan bahseden Moonspell tayfasý hayranlarýný gittikçe heycanlandýrýyordu. Fakat grubun Butterfly Fx için amaçladýklarý, fanlarýn beklentilerinden oldukça farklýydý.

Nitekim deðiþim her zaman iyi etkiler oluþturmayabilir, deðiþimin kendisi iyi olsa bile. Moonspell artýk bir gothic rock grubu olarak durmuyordu karþýmýzda!!! Evet sound çok güçlüydü, prodüksyon inanýlmazdý ama bu insanlarýn tanýdýðý Moonspell deðildi ve bu yüzden Butterfly Fx içinde barýndýrdýðý Can't bee gibi þaheserlere raðmen fanlarý tarafýndan kabul görmedi. Albüm bir çok fan için kabul edilemeyecek kadar elektronikti ayrýca çok yoðun bir Remstain ve Marlin Manson etkisi hissediliyordu. Moonspell fanlarla arasýný iyice bozmuþtu. Album sonrasý Amorphis ve In Flamesle birlikte Kuzey Amerika'yý turluyan grup her ne kadar birbirinden güzel ve baþarýlý þovler sergilesede kötü bir yýl geçiriyordu. Avrupada da Kreator Witchery ve Novembre ile turlayan grup tüm bu konserlerin sonunda bir çok yeni fan kazanmayý baþardý ama hala kayýp çok fazlaydý. Artýk onlarý geri kazanmak için bir þeyler yapýlmalýydý…

2001 yýlýnda Moonspell karanlýk yönüne geri dönmeye karar verdi. Darkness and Hope ile tekrar raflarda yerini almayý planlayan grup hem kendi internet sitelerinde hem de röportajlarda köklere dönüþün sinyallerini veriyordu.

Kayýtlarý Finlandiyada ki Finnvox Studios'da yapýlan Darkness and Hope ikinci bir Wolfheart ya da Irreligious olmaktan çok uzaktý ve aslýnda grup bunu yapmakta istemiyordu. Moonspell için önemli olan sürekli kendi yenilemek ve bir çok grubun yaptýðý hataya düþüp kendini tekrar etmemekti. Darkness and Hope grubu geçmiþe götürmekten çok gelecek için yeni bir yol çizen albümdü, Gothic Metal'in kurallarý yeniden belirleniyordu. Albümün piyasaya çýkýþýnýn ardýndan Moonspell, bütün yýlý Tiamat ve flowing Tears ile Avrupayý Turlayarak geçirdi. Sonrada Lacuna Coil ile kuzey Amerika turnesine çýktý. Moonspell tekrardan eski fanlarýna kavuþmaya baþlamýþtý ve artýk daha karanlýk þeyler yapmanýn zamaný gelmiþti. 2003'ün baþlarýnda grup yeni albümleri The Antidote için çalýþmaya baþladýklarýný duyurdu.

The Antidote, Sin/Pecado'dan sonra en merakla beklenen Moonspell albümü oldu, çünkü grubun nasýl bir ürün vereceðini geçmiþinden anlamak oldukça güçtü. Moonspell hayranlarýnýn merak ilk single In An Above Man piyasaya çýkýnca bir nebze azaldý ve herkez rahatladý. Karþýmýzda oldukça sert bir Moonspell vardý.

The Antidote'un en büyük kozu ise ön prodüksyon aþamasýnda grubun Waldemar Sorychta'dan yardým almasý ve Ricardo'nun klavyelerin yaný sýra ikinci gitara el atmasý oldu (Grubun ikinci bir gitara Wolfheat'tan beri ihtiyacý vardý). Kayýtlarý Darkness and Hope'da kaydettikleri Finnvox Studios'da yapan grup tüm bu süre zarfý içerisinde birde Portekiz yapýmý bir korku filmine soundtrack yaptý. Tarih 2003'un sonlarýna gelirkende albüm dinleyicilerin beyenisine sunuldu…

Evet oldukça karanlýk ve sert bir Moonspell'le karþý karþýyaydýk öyleki Moonspell ilk defa içinde nerdeyse hiç clean vokal olmayan bir parça yapmýþtý, üsteklik bu bir köklere dönüþde deðildi, yani Moonspell hala kendini tekrar etmeden fanlarýna ulaþabiliyor ve iyi müzik yapabiliyordu, hatta bazý küçük süprizler bile.

The Antidote üzerinde müzkal olarak çalýþýldýðý kadar edebi olarakda çalýþýlmýþ bir albümdü. Grup bu albüm için José Luís Peixoto adlý genç bir yazarla çalýþtý ve Fernandonun yazdýðý her þarký sözü için bir de kýsa hikaye yazýldý. Albümün Portekizde kitapla satýlýrken diðer ülkelerde kitap multimedia olarak cdye dahil oldu. The Antidote'dan sonra Cradle of Filth, Type O Negative, Opeth, Posion Black ve Lacuna Coil gibi gruplarla bir çok ülkede konserler veren grup 16 Þubat 2004'de ülkemizide ziyaret edip Türk hayranlarýnýn kalbindeki yerini saðlamlaþtýran Portekizli grup þu sýralar bir DVD hazýrlamakla meþgul…


Moonspell - Memorial Albümü Kritiði
Portekiz'li karanlýk grup MOONSPELL yeni albümü Memorial ile gene ortalýðýn tozunu attýrmaya hazýrlanýyor!
Promosunu dün geceden beri kesintisiz dinlemekteyim ve bu yazýnýn hemen baþýnda belirtmeliyim ki grup son yýllarýn en baþarýlý soundlu albümü ile dinleyicisini fethedicek..

2001 çýkýþlý "Darkness & Hope" ve 1999 çýkýþlý gayet de deneysel ve tutarsýz bir albüm olan "The Butterfly Effect" facialarý ile þahsen gözümde vasat bir grup olan Moonspell, The Antidote ile durumu kýsmen kotarmýþtý. Açýkcasý bu adamlardan böyle Memorial gibi bir albüm beklemiyordum.
Albümdeki ilk þarkýlar gaddar ve sert gibi gözükse de ilerleyen dakikalarda grubun aslýnda pek de cizgisinin dýþýna cýkmadýðýný görüyoruz.

Grup iki sefer ülkemizde baþarýlý konserler de vermiþti eminim pek cok okuyucu grubun elemanlarýný bilmekte ama bilmeyen genc okurlar icin yazalým:

*Fernando Ribeiro - Vokal
*Ricardo Amorim - Gitar
*Pedro Paixão - Keyboard,gitar
*Mike Gaspar - Davul
*Aires Pereira - Bass Gitar

Memorial promo cdsindeki parcalar ise:

*In Memoriam
*Finisterra
*Memento Mori
*Sons of Earth
*Blood Tells
*Upon the Blood of Men
*At the Image of Pain
*Sanguine
*Proliferation
*Once It Was Ours!
*Mare Nostrum
*Luna
*Best Forgotten

Albüm "In Memoriam" introsu ile baþlýyor, bu giriþdeki yaratýlan atmosfer kanýmca cok yanýltýcý. Ben sacma sapan melankolik bir müzik beklerken "Finisterra" parcasý gaddar þekilde sizi de þok edebilir.
Fernando kiþisi son senelerdeki en sert en tavizsiz vokallerini bu albümde resmen döþemiþ.
"Memento Mori" ise Moonspell'in belki de tüm diðer parçalarýndan farklý bir cizgiye sahip tek þarkýsý bu albümdeki.
Bu türdeki calýþmalarý benimsemiþ klavye üstüne kurulu mistik gotik vs þarkýlarý sevenler eminim cok sevecektir.
"Sons of Earth" akustik gitarlar ile baþlayan ve öyle de biten bir enstrümantal bir geçiþ parçasý. Zaten albüm hep böyle bir atmosfer kurulmak üzere yapýlmýþ bunun pek gereði yoktu kanýmca..

"Blood Tells" benzerine cok rastlanan bir Moonspell parçasý, önceki albümlerde de vardý böyle calýsmalarý. Ýlginc olan ise bu parcalarý evde böyle dinlerken pek haz vermeyebiliyor ancak konser ortamýnda herifler sahnedeyken cok gaz olabiliyor þarký bu acýdan acýmasýz eleþtiri kapýsýna çýkacak biþey yazmaktan itina ile kaçmaktayým.
"Proliferation" ve de "Mare Nostrum" tamamýyla akustik gitarlar, klavye ve örnek sesler üstüne kurulmuþ parçalar, bir nevi etüd gibi. Benzerlerini pek cok Samael parcasýnda veya gothic - doom gruplarýnda duymuþ olmanýz pekala mümkün. Sanýrým bunlar albümün süresini uzatmak ile mükkellef hadiseler.

"Luna" ise bu albümdeki en aðýr aksak en aðýr tansiyonlu þarký, yetmezmiþ gibi hatun vokaller var parçanýn nakaratýnda bu da eminim pek cok doom metal dinleyicisi tarafýndan cok sevilecektir..
"Best Forgotten" 14 küsür dakika süren hani icinde bir de sonlara doðru gizli þarký barýndýrmasý ile meþhur þarkýlardan.
Son senelerde gruplar böyle süprizler yapmayý cok seviyorlar..
Albümdeki sound cok güzel, özellikle davul ve gitar tonlarý muhteþem. Eski Moonspell albümlerindeki doðallýk ve akýcýlýk elbette yok bu da geliþen ses teknolojisinin bizden yani dinleyiciden mahrum ettiði ve artýk alýþtýðýmýz götürüsü..

gitar,vokal: carmelo orlando [1990-]
bass: demian cristiani [2001-]
davul: giuseppe orlando [1990-]

Grup Hakkýnda

Roma'lý Novembre, hem death hem atmosferik metal kullanarak saðlam bir izlenim yaratabilmiþ bir grup.Grubun adý, daha kuruluþundan itibaren underground camiasýnda, ardýndan da dünya çapýnda duyulmaya baþlandý. Ýki kardeþ, Carmelo Orlando (gitar-vokal) ve Giussepe Orlando (Bateri) "Catacomb" grubunu oluþturduklarýnda 1990 Eylülüydü. Yaklaþýk bir yýl sonra, Kasým 1991'de ilk demolarýný çýkardýlar: "Unreal". Bu demo düþük ses kalitesine raðmen hýzlý bir þekilde death metal severlerin dikkatini çekti. (Sacra Sindore þirketi tarafýndan piyasaya sürülen) The 7" EP The Return Of The Ark 1993'ün baþlarýnda çýktý ve melankoli-gotik-doom'un alýþýlmadýk karýþýmý sayesinde çok daha geniþ ve dünya çapýnda bir ses getirdi. Önceki ismi artýk grubun hýzlý ve durmadan geliþen sesini hisettirmediðini düþündükleri için kýsa bir süre sonra grup adýný "Novembre" olarak deðiþtirdi.

Artýk her þey mükemmel gidiyordu ve tam bu zamanlarda grup "Polyphemus" þirketiyle anlaþtý. 1994'ün sonbaharýnda grup Dan Swano's Unisound stüdyolarýnda en çok ses getiren albümlerini, "Wish I Could Dream It Again"in kaydýný yaptý. Bu tarih, Novembre'nin yarattýðý ve ilk kez kullandýðý yeni yeni geliþen atmosferik tarzýn diðer öncü gruplarýnýn da bu tarzdaki ilk albümlerini azýrladýklarý zamanlar sayýlýrdý.

Sýký bir çalýþmayla dolu iki yýl sonra Novembre, grubun daha da karanlýk bir tarza doðru geliþtiðini gösteren ikinci albümlerini çýkardý: "Arte Novecento". 1997 ilkbaharýnda Massilimo Pagliuso (gitar) gruba ikinci gitarist olarak katýldý ve Century Media Plak Þirketi'yle çalýþmak için imza attýklarýndan hemen sonra 1998 Nisan'ýnda da Alessandro Niola (bas) Novembre'yle çalýþmaya baþladý.

Hararetli çalýþmalarýndan aylar sonra üçüncü albümleri "Classica" 1999 yazýnda Roma'da, The Other Südyolarýnda kaydedilmiþ ve Andy LaRocque'nun Götheburg'daki ünlü Angered Stüdyolarýnda düzenlemiþ oldu.

Classica albümlerini Ocak 2000'de Moonspell, Kreator ve Witchery ile birlikte çýktýklarý Avrupa turnesinde tanýttýlar ve "Leipzig's Wave Gotik Treffen Festival" adlý büyük bir organizasyona davet edildiler. Aslýnda Classica'nýn ardýndan gelecek yeni albüm için 2001'in baþlarý belirlenmiþti ama davulcu Guissepe'nin sýrtýndan olmak zorunda olduðu ameliyatý yüzünden bu tarih 2001'in Ekim'ine kadar sarktý. "Novembrine Waltz" isimli yeni albümlerini doldurmak için yine The Outer Sound Stüdyolarýna girdiler. Albümü (Tristania, Sins of Thy Beloved ve Morgul'un da prodüktörü) Terje Refsnes'le beraber düzenlediler. 2001'in Kasým ve Aralýk'ý boyunca dostlarý Opeth ve Katatonia ile beraber albümlerini bir Avrupa turnesinde tanýttýlar.

Her þey süper ilerlerken, Novembre geçmiþe ufak bir yolculuk yapmak istedi: "Wish I Could Dream It Again". Piyasada az bulunan bu albüm bu sefer aþýrý bir biçimde hýzlý ve çok sattý. Ýlk albümü ellerinde bulunmayan "Novembre" severler böylelikle bu albüme de sahip oldu. Bu geliþmelerden sonra Novembre "Wish I Could Dream It Again" parçalarýný tekrar kaydetmek istedi. Tekrar Outer Sound Studyolarýna girdiler ve ilk parçalarýný, sahip olduklarý yeni ses-kültürüyle ve daha kaliteli tonlarla tekrar seslendirdiler. Bu albümü mükemmel kýlan bir þey de grubun kurucu elemaný Thomas Negrini'nin klavyede ve Antonio Poletti'nin gitarda olmasýydý. Bunun yanýnda bascý Fabio Fraschini de tek albümlük olsa da grupta yer aldý. Progressive death metalin sert gitar tonlarý ve melankolik gotik rock'ýn mükemmel karýþýmý, albümün yeni ismi "Dreams d'azur" olmuþtu.....


Novembre - Materia ( eksisozlukten alinti )
novembre'nin klasik tarzýndan hiç uzaklaþmadan emek emek hazýrladýðý huzurlu albüm.ilk promo aquamarine'den ve duran duran cover'ýndan anlaþýlacaðý gibi de arte novecento ve novembrine waltz arasýnda bir albüm, ancak scream vokallerin oldukça az kullandýðý bir albüm olmasýndan ötürü classica ve novembrine waltz etkisi vermekten uzak ,bunlara ek olarak albümdeki bütün parçalar bir durgunlaþma kýsmýyla ikiye bölünmüþ olduðu için düzenlemelerde birbirine benzerlikler kulaða çarpýyor, ayrýca yeni þirketten daha çok kulaða hitab edecek gibi görünüyor.neticede çok güzel bir albüm hazýrlamýþ novembre...

grubun yeni kadrosu artýk þu þekilde:
w. axl rose (vokal),
dizzy reed (klavye),
robin finck (gitar),
ron thal (gitar),

richard fortus (gitar),
brian mantia (davul),
tommy stinson (bas),
chris pitman (klavye)


diskografi:

1986 – live ?!*@ like a suicide
1987 – appettite for destruction
1988 – lies
1991 – use your illusion i
1991 – use your illusion ii
1993 – the spaghetti incident
1999 – live era '87-'93
2004 – greatest hits

Üyeleri: Gitar ve vokalde Kurt Cobain, bas gitarda Krist Novoselic ve bateride Dave Grohl. 1988 yýlýnda çýkardýðý ilk albümle (Bleach) sesini pek duyurmayan grup, 1991 yýlýnda çýkardýðý Nevermind albümü ile müzik dünyasýnda tam anlamýyla bir çýðýr açtý. 4/4'lük ritm kalýplarýyla, yalýn fakat akýlda yer tutan melodileriyle ve vurucu sözleriyle kendine özgün bir tarz oluþturan solist Kurt Cobain, ayný zamanda çalkantýlý yaþamý ve uyuþturucu baðýmlýlýðý ile de gündeme gelmiþtir. Grunge adý verilen bu müzik tarzýnda hýzlý bir tempo ve defalarca tekrarlanan nakarat bölümü en belirgin özellikler olarak karþýmýza çýkar. Grunge bu yönüyle Punk müziði de andýrýr fakat Grunge ile Punk akýmlarý temsil ettikleri kuþaklar ile birbirlerinden ayrýlýr.


NirvanaSahnedeki tavýrlarýyla da ses getiren grubun en iyi bilinen özelliklerinden birisi de konser sonlarýnda pahalý gitarlarý paramparça etmeleridir.

Grubun köklerinde 1980 yýllarýn ortasýnda müzik piyasalarýnýn en önemli isimlerinden olan Melvins Mudhoney Pixies Sonic Youth'un izlerini görmek mümkün. Novoselic ve Cobain; yaþadýklarý yer olan ve Seattle'a çok yakýn bir kasaba olan Aberdeen'de 1985 yýlýnda tanýþtýlar.

Müzikal çalýþmalarýnýn ilk somut örneði Stiff Woodies adýyla gerçekleþti. Bu ilk oluþumda Cobain bateri çalarken Novoselic'de bas çalýyordu. Grubun belli bir gitaristi ise yoktu. 1987 yýlýnda grup adýný Nirvana olarak deðiþtirdi; bu deðiþimle birlikte Cobain vokal ve gitara geçerken gruba Chad Channing'de baterist olarak eklendi. Bir süre sonra Seattle'da yer alan plak þirketlerinden biri, Sub Pop tarafýndan keþvedilen grup 1988 yýlýnda ilk singlelarý Love Buzz/Big Cheese'i kaydetti. 1989 yýlýnýn Haziran ayýnda ise 600 Dolar'a kaydedilen ilk albümleri "Bleach" piyasaya çýktý. Bu albümün piyasaya çýkmasýnýn ardýndan Portland ve Oregon'u kapsayan küçük bir turneye çýkan grubun solisti Kurt Cobain daha sonra eþi olacak Courtney Love'la da bu turne sýrasýnda tanýþtý. Turnenin ardýndan Washington çýkýþlý bir grup olan Scream'in bateristi olan Dave Grohl 1990 yýlýnýn Eylül ayýnda Chad Channing'in yerine gruba girdi.


Kurt Cobain1991 Avrupa Turnesi boyunca Nirvana, Sonic Youth'un ön grubu oldu. Nirvana'nýn büyük çýkýþý ise 1991 yýlýnda katýldýklarý Reading Feastivali'nde gerçekleþti. Bu festival sýrasýnda kaydedilen ve bir belgesel niteliði taþýyan, 1991: The Year Punk Broke'la birlikte grubun adý tüm dünyada duyuldu. 1991 yýlý ayný zamanda; Nirvanamania akýmýnýn oluþma, Kurt Cobain'in ise fiziksel ve ruhsal saðlýðýnýn bozulma tarihi de oldu. Grup daha sonra Geffen Records'la anlaþma imzaladý ve asýl büyük baþarýlarý olan 'Nevermind'ý 1991 yýlýnýn sonbaharýnda piyasaya çýkardý. 3 platin ödüle layýk görülen ve dünya çapýnda 10 milyon kopya satan Nevermind'dan çýkan single "Smells Like Teen Spirit" ise MTV'nin sürekli yayýnladýðý kliplerden biri oldu.

Müzikal baþarýlarýnýn yaný sýra maddi açýdan da oldukça iyi duruma gelmeye baþlayan grubun solisti Kurt Cobain ise bütün bu bolluðun yanýnda içine kapanmayý ve kendi dünyasýný yaratmayý tercih etti. Bu sýrada 1992 yýlýnýn Þubat ayýnda Hole grubunun solisti olan Courtney Love'la Hawaii'de evlendi. 18 Aðustos'ta ise kýzlarý Frances Bean dünyaya geldi. Nirvana'nýn üçüncü stüdyo çalýþmalarý Kurt Cobain'in saðlýk problemleri sebebiyle ertelenedi. Kronik mide sancýlarýndan þikayetçi olan Cobain çok sýk hastaneye kaldýrýlmaya baþladý. 1992 yýlýnda ise Geffen, Nirvana hayranlarýnýn sabrýný daha fazla zorlamamak için grubun B-Side'larýndan oluþan bir toplama albümü, 'Incesticide'ý piyasaya sürdü.


Nevermind albüm kapaðý1993 yýlýnýn baharýnda grup tekrar stüdyoya girmek için hazýrdý. Nevermind'ýn ardýndan çýkartacaklarý bu yeni albüm için grup; Pixies, Breeders ve Jesus Lizard'ýn da prodüktörlüðünü yapmýþ olan Steve Albini'yle çalýþmayý tercih etti. Yeni albüm 'In Utero' 1993 yýlýnýn Eylül ayýnda piyasaya çýktý."In Utero"nun piyasaya çýkmasýnýn ardýndan grup MTV için verdikleri Unplugged konserin de içinde bulunduðu ve Kuzey Amerika'yý kapsayan bir turneye çýktý.

1994 yýlý Nisan ayýnda yüksek dozda uyuþturucu alarak intihar eden Kurt Cobain, ölümünün ardýndan pek çok soru iþareti býrakmýþtýr. Cobain'in uyuþturucu baðýmlýlýðý bir gerçek olsa da ölümünün ardýndan eþi Courtney Love'ý da kuþku ardýnda býrakan bazý komplo teorileri gündeme gelmiþtir. Bunlardan en çok bilineni Cobain'in kanýnda bir insaný öldürmeye yetecek dozdan çok daha yüksek miktarda eroin bulunmasýdýr. Cobain öldürücü dozun üç katý eroin ve pompalý tüfekle azýna ateþ edilmiþ bir þekilde bulundu. Bunlarý kendi kendine yapmasýnýn mümkün deðildir. Býraktýðý veda mektubunun sonunda Country Love'un el yazýsý ile yazýlar yazýldýðý bulunmuþtur. Konu aydýnlýða kavuþmuþ deðildir.