 |
Tuesday, September 12, 2006
Lullacry - Sweet Desire [1999] 
Lullacry - Be My God [2001] 
Lullacry - Crucify My Heart [2003] 
Lullacry - Fire Within [EP] [2004] 
Lullacry - Vol. 4 [2005] 
Ülke : Finlandiya Tür : Gothic Firma : Spinefarm Records Resmi Sitesi: http://www.lullacry.com/ Elemanlar : Vokal: Tanja Lainio Gitar: Sami Vauhkonen Gitar: Sauli Kivilahti Bas Gitar: Heavy Bateri: Jukka Outinen
Grup Hakkında
Finliler bu işi biliyor.
Gothic – Heavy sound'a sahip Lullacry da Finlandiya'dan çıkan başka bir grup. Biraz geçmişlerine bakalım şimdi...
Daha önce Coarse adı altında Downwards isimli bir albüm çıkartan grup elemanları, vakti zamanında Suomi Finland Perkele toplama cd'sinde kendine yer bulmuştu. Daha sonra kadrodaki değişiklikler ile bir değişim geçiren grup, vokal arayışlarına aralarına kadın vokal Tanja'yı alarak noktayı koydu.
1998 yılının sonlarına doğru bir demo çıkartan grup (Weeper's Aeon), takip eden yıl içerisinde promosyon amaçlı 2 cd'ye imza attı (Sweet Desire ve Alone).
90'ların sonu Lullacry için çok iyi geçiyordu. Gitarda kurucu üyeler Sami Vauhkonen ve Sauli Kivilahti, vokalde Tanja, yeni baterist Jukka Outinen ve bas gitarda Heavy ile The Gathering'in altında performans sergileyen grup, piyasada kendisinden söz ettirmeye başladı. Özellikle Tuska Metal Festivali ve Nummirock Festival'indeki canlı performansları, izleyenlerin ağzını açık bıraktı diyebilirim. Verdikleri konserler ile isimlerini daha geniş kitlelere yayma imkanı bulan grup için, metal piyasasından gelecek eleştiriler daha önemliydi ve başta Finlandiya'lı müzik dergileri olmak üzere, piyasa takipçileri tarafından tam notla değerlendirildiler.
Bu konserlerden sonra Lullacry yerinde bir tercih ile akustik bazı performanslar sergiledi. Burada da olumlu eleştirler alan grup üyeleri, artık zamanıdır diyerek ilk albümün kayıtları için stüdyoya girdi. For Heart, Trust and Respect Studios firmasında kaydını gerçekleştirdikleri ilk albümleri olan Sweet Desire'ın tamamlanması 1999 yılının sonlarına doğru oldu. Albüme de ismini veren parça, çok satan Spinefarm Records firmasının toplama albümünde kendine yer buldu (Millenniumliitto).
Tarih 2000'i gösterdiğinde ise birçok Fin tv kanalında boy göstermeye başladılar. Bu popülaritelerini daha fazla arttırdı. Ulusal birçok radyo istasyonunda ve dergilerde de kendilerine yer buldular.
2000 yılının sonuna doğru Spinefarm Records firması ile bir anlaşma imzalayan Lullacry, yeni şirketinin adı altında ilk albümünü de aynı yıl içerisinde yayınladı: Be My God. 11 şarkıdan oluşan bu albüm için eleştirmenlerin de katıldığı şu yorumu yapmak pek mümkün: Kendini fark ettiren şarkı sözleri (HIM, Sentenced tarzında), Fin kokan modern, yenilikçi ve gothic etkileşimli bir heavy rock. Bu tanımdan yola çıkarak elbette Lullacry'ı aynı çizgiden ilerleyen gruplara bir alternatif olarak algılamamak lazım. Ozellikle Tanja'nın eşsiz vokali ile süslenmiş parçalardaki özgünlüğü ve atmosferi ilk dinleyişte yakalayabiliyor insan.
Emotional Rock severlerde büyük etki yaratabilecek bir sound'a sahip Lullacry. Özellikle Be My God, çok başarılı bir albüm.
Albümün tamamlanmasından sonra gruptan ayrılan Tanja'nın yerini yeni bir Tanja ile dolduran Lullacry'ın yeni vokalisti kendisini 'grubun gelişiminde ve atacağı adımlarda tamamlayıcı güç' olarak görüyor. Daha önceki tecrübeleri de zaten bunu kanıtlar nitelikte. Başta Lullacry hayranları olmak üzere, bekleyip göreceğiz.
Posted at 01:35 pm by paladine
Permalink
1992 - Utopia (Demo)
1995 - Nevermore
1996 - In Memory (Ep)
1996 - Politics Of Ecstasy
1999 - Dreaming Neon Black
2000 - Dead Heart In A Dead World
2000 - Believe In Nothing (Single)
2003 - Enemies Of Reality
2005 - This Godless Endeavor
password : bunalti.com
90'ların başlarında Seattle'da grunge akımı hızla yayılırken metalin de pabucu bir nevi dama atılıyordu. Bu sıralarda vokalist Warrel Dane, gitarist Jeff Loomis ve bas gitarist Kim Sheppard yeni kurdukları gruplarında geleneksel metal soundunu yaratıcı bir vizyonda sürdürmeyi seçtiler ve böylece Nevermore 1991 yılında kurulmuş oldu.
1992 yılında bir demo çıkaran grup için esas çalışmalar 1994 yılında, baterist Van Williams gruba katıldığında başladı. Ve kısa sürede prodüktör Neil Kernon'un dikkatini çekmeyi başarıp çıkış albümleri için anlaştılar. Century Media Records etiketiyle 1995 yılında çıkan kendi isimlerini verdikleri ilk albümleri, şirketin sağladığı olanaklar (Avrupa'da Blind Guardian, Amerika'da Death ile turneler vs.) ile birleşince Nevermore henüz ilk albümle adını duyurmayı başardı. Bu çıkışı iyi değerlendirmek isteyen grup bir sene sonra önce "In Memory" EP'sini, ardından da ikinci albümleri olan "The Politics Of Ecstasy"yi hazırladı. Bu albümle beraber grup, kusursuz tekniğiyle ve politik/felsefi lirikleriyle erişilemez bir tarza sahip olduğunu da kanutlamış oldu. Bu arada albüm sonrası gitarist Pat O'Brien Cannnibal Corpse'a geçip grubu terketti ve yeni gitarist olarak Forbidden grubunun üyesi Tim Calvert kadroya eklendi. Bu değişikle beraber Nevermore, 1999 yılında başyapıtları olan "Dreaming Neon Black" albümünü çıkardı. Artık resmen zirveye oturan grup aynı sene Iced Earth, Mercyful Fate, Arch Enemy gibi gruplarla Amerika'yı, Avrupa'yı, Avustralya'yı köşe bucak gezdi. Onlarca konser verip hayranlarının sayısını daha da arttırdı.
Grubun dinmek bilmeyen yoğun temposuna dayanamayan Tim Calvert 2000 yılında kadrodan ayrıldıktan sonra Nevermore dört kişi olarak yoluna devam etme kararı aldı ve dördüncü albüm olan "Dead Heart In A Dead World" piyasaya çıktı. 2000 senesi, grup için sadece kadro değil prodüksiyon olarak ta değişiklik getirmişti. Yeni prodüktörleri Andy Sheap (Machine Head, Testament) oldu ve grup çok geçmeden doğru kararı verdiklerini açıkladı.
Nevermore'un çıkardığı son albüm olan "Enemies of Reality" (2003) ise grubu hala zirvede tutmaya yardım etti. Yine Century Media Records etiketiyle çıkan albüm sonrası grup pek çok festivale, turneye katıldı ve albümü adeta duymayan, bilmeyen kalmadı. Bu arada gruba son iki senedir turnelerde eşlik eden Steve Smyth 2004 yılında kadroya resmen dahil oldu. Nevermore tekrar 5 kişiye yükseldi..
Şimdiyse herkes grubun hazırlamakta olduğu son albümü sabırsızlıkla bekliyor.
Posted at 02:38 am by paladine
Permalink
Saint Vitus – Saint Vitus [1984] 
Saint Vitus - Hallow's Victim [1985] 
1985 - Hallow’s Victim
Saint Vitus - Born Too Late [1986]
Saint Vitus - Mournful Cries [1988]
Saint Vitus – V [1989] 
1990 - V
Saint Vitus - Heavier Than Thou [1991]
Saint Vitus - C.O.D [1992] 
1993 - C.o.d. (children Of Doom)
Saint Vitus - Die Healing [1995] 
U.S.A.'de 1979-1995 yılları arasında faaliyet göstermiş bir doom metal grubu. doom metalin öncülerinden olarak gösterilirler.
Posted at 02:35 am by paladine
Permalink
Shallow The Sun Discography
Shallow The Sun - Morning Never Came [2003] 
Shallow The Sun - Ghosts of Loss [2005] 
Swallow The Sun - Hope [2007]
2007 - Hope
Finlandiya’nın doom metaldeki önemli ismi Swallow The Sun gitarist Juha Raivio’nun çevresindeki müzisyen arkadaşlarını toplaması sonucu 2000 yılında kuruldu.
İlk kayıtları 3. senelerinin henüz başında 2003 ocak ayında "Out of This Gloomy Light" ismiyle yayınlandı. Bu demo grubun Firebox Records ile anlaşma yapmasını sağladı. İlk albümleri bu sayede 2003 kasım ayında "The Morning Never Came" adıyla yayınlandı. Oldukça kaliteli bir kaydı olan albüm onların metal dünyasında tanınmalarına ve adlarının Saturnus, My Dying Bride gib gruplarla birlikte sayılmasına yetecek kadar başarılıydı. Inferno Magazine tarafından en iyi grup seçildiler ve Kerrang ise debut albümlerine tam puan verdi.
Swallow The Sun albüm sonrası Finlandiya içinde ve dışında konserlere ve festivallere katılırken bir yandan ikinci albümlerine hazırlanıyordu. Bir seneden biraz daha uzun bir süre sonra grup ikinci albümleri "Ghosts of Loss"’u çıkardı. Forgive Her… şarkıları Finlandiya müzik listelerinde 4. sıraya erişti ve 6 hafta boyunca yerine korudu ve albüm çok olumlu eleştiriler alarak grubun müzikteki yerini sağlamlaştırdı.
Gene turlardan sonra grup 3. albümleri için Helsinki yakınlarındaki bir adadaki stüdyolarına kapandılar. Dünya çapına dağıtımı Spnefarm Records tarafından yapılacak olan albüm 7 Şubat 2007’de yayınlanacak. Ayrıca albümde iki tane konuk vokalist yer alıyor have Jonas Renkse (Katatonia) ve Tomi Joutsen (Amorphis).
Posted at 02:11 am by paladine
Permalink
Dark Funeral - Dark Funeral[1994] 
Dark Funeral - The Secrets of the Black Arts[1996] 
Dark Funeral - Vobiscum Satanas[1998] 
Dark Funeral - Teach Children to Worship Satan [2000] 
Dark Funeral - Diabolis Interium [2001] 
Dark Funeral - Attera Totus Sanctus[2005] 
Elemanlar :
Vokal, Bas gitar: Masse Broberg [Emperor Magus Caligula]
Gitar: Lord Ahriman
Gitar: Bo Karlsson [Chaq Mol]
Bateri: Matte Modin
Albümler
1994 - Dark funeral
1996 - The Secrets Of The Black Arts
1998 - Vobiscum Satanas
2000 - Teach Children To Worship Satan
2000 - In The Sign...
2001 - Diabolis Interium
2002 - Twice
2004 - Devil Pigs
2004 - De Profundis Clamavi Ad Te Domine
2005 - Attero Totus Sanctus
Grup Hakkında
1993
Dark Funeral olarak bildiğimiz bu savaş makinesi Lord Ahriman ve Blackmoon (David Parland) tarafından kurulduğunda tarih 1993'tü.. Draugen ve Themgoroth gruba daha sonra katıldılar..
1994
Grubun kendi adını taşıyan, finansmanını kendisi üstlendiği efsanevi mini-cd, Ocak ayında Dan Swanö'nün Uni-Sound stüdyosunda kaydedildi.. 4 Mayıs'ta, dünya hiçbir şeyden habersiz öylece yaşamaya devam ederken, mini-cd piyasaya çıktı.. Grup ilk canlı performansını Oslo'da bulunan Luse Lottes adlı klüpte gerçekleşitirirken kayıttan hemen sonra Draugen gruptan ayrıldı ve yerine Equimanthorn geldi..
1995
Grup, No Fashion Records ile anlaşma imzalarken bunun büyük bir hata olduğunu bilmiyordu tabi. Çıkış albümü, "The Secrets Of The Black Arts" hazırlıkları tamamlandıktan sonra albümü kaydetmek için tekrar Uni-Sound stüdyosuna giden grup, daha sonra buradan vazgeçip Abyss Studio'ya yerleşip albümü tekrar kaydetti. Stüdyodaki çalışmalar sırasında "When Angels Forever Die" şarkısı kaydedildi ve albüme eklendi. Grup, Peter Tagtgren'in prodüktörlüğü ile aradığını bulmuştu. Grup kısa süre sonra Berlin'de gerçekleştirilen Under The Black Sun festivaliyle ilk festival konserini de vermiş oldu. "The Secrets Of The Black Arts" şarkısına bir de video çeken grup, kaseti dünyadaki tüm müzik kanallarına yolladı..
1996
28 Ocak'ta grubun ilk albümü "The Secrets Of The Black Arts" Metal Blade etiketiyle piyasaya çıktı. Kadroda bir takım sallantılar yaşayan Dark Funeral'de, vokalist Themgoroth ve baterist Equimanthorn'un yanı sıra grubun kurucu üyelerinden Blackmoon'un da ayrılması grubu çaresiz bir durumda gösterse de kısa sürede kadro tekrar tamamlandı.. Baterist Alzazmon, gitarist Typhos ve Emperor Magus Caligula'nın gruba katılmasıyla grup ayağa kalktı..Necromas ile beraber "Satanic War Tour I"i gerçekleştiren grup, aynı sene içerisinde bir de Bathory'e saygı albümünde "Call From The Grave" ve "Equimanthorn" şarkılarını tekrar yorumladılar..
1997
Satanic War Tour'un ikinci ayağı Ancient ve Bal Sagoth'un desteğiyle tamamlandı.. Bunun yanı sıra Dark Funeral, Amerika'daki ilk konserini de Chicago'da gerçekleştirilen Expo If The Extreme festivalinde gerçekleştirdi. Dark Funeral, Amerikan seyircisini adeta dumura uğratmıştı.. Kazığa geçirilmiş domuz kafaları, ters haçlar ile dekore edilen sahneyle zaten seyircinin ilgisini tavana vurdurmuş olan Dark Funeral, şovun finalinde Emperor Magus Caligula'nın ateş şovuyla kalabalığı mest ediyordu..Grup satanik turnelerine devam ediyor "The American Satanic Crusade Tour"u Usurper ile gerçekleştiriyordu. Aslında turdaki diğer gruplar Acheron ve Destroyer 666 idi fakat yaşanan bir çok aksilik sonucu iki grup da katılamadı.. Dark Funeral; Eylül ayında, "Vobiscum Satanas"ı kaydetmek için tekrar Abyss Studio'nun yolunu tuttu. Ahriman/Caligula ortaklığıyla inanılmaz sürati ve vahşiliğiyle dehşete düşüren bir albüme imza atan Dark Funeral, Marduk'la beraber İsveç black metalini dimdik ayakta tutuyordu..
1998
Enthroned ve Liar Of Golgotha ile çıkılan The Ineffable Kings Of Darkness turunda, gruba bas gitarist olarak Dominion eşlik ediyordu. İkinci büyük festivali Swedish Hultsfreds'in ardından Thyphos gruptan kovuldu ve Dominion'un (ki kendisi gitaristtir aslen) ikinci gitarist olarak gruba dahil olmasıyla Caligula sadece vokalist olarak devam etti..
1999
Grup yine yollara düşüyor ve "Black Plague Across The West" mini-turunda, California'da sahneye çıkmadan hemen önce Meksika'yı dağıtıyordu.. Amerika dönüşü grup tarihinin en başarılı Avrupa turnesi, Dimmu Borgir'la beraber çıkılan "The Satanic Inquistion" oluyordu..
2000
Dark Funeral, yine Abyss stüdyosunda, mühendis Tommy Tagtgren'le beraber "Teach The Children To Worship Satan" adlı EP'yi hazırladı.. Hatta grup, "An Apprentice Of Satan" adlı şarkıya bir de video çekti.. Hayatını yollarda geçiren grup Dark Funeral, tekrar yollara düştü ve bu sefer Deicide, Immortal ve Cannibal Corpse ile No Mercy festivaline katıldı.. Gaahnfaust'un gruptan ayrılmasının ardından yerine Matte Modin gruba daimi eleman olarak dahil oldu ve seyirci karşısına ilk kez With Full Force festivalinde çıktı.. Matte'nin gruba dahil olmasıyla grup daha da sıkılaşmıştı.. Wacken Open Air, grubun en büyük konserlerinden biri olurken, Kanada/Amerika turnesi de grup tarihindeki en başarılı turlardan biri oluyordu.. Bu sırada Lord Ahriman, Acheron, Incantation ve The Electric Hellfire Club üyeleriyle çalışmalarını sürdürürken Dominion ve Caligula da Dominion Caligula adını verdikleri yan projeleri üzerinde çalışıyordu. Grubun ilk EP'sine olan yoğun talep üzerine, EP makyajlandı ve tekrar piyasaya sürüldü.. Yeni kapağı, daha önce yayınlanmamış resimleri ile grup hayranlarına büyük jest yapıyordu.
2001
Ocak/Şubat aylarında tekrar Abyss'e kapanan Dark Funeral, üçüncü albümünün kayıtlarına başladı. Yine Peter Tagtgren imzası taşıyan "Diabolis Interium", Dark Funeral için bir başyapıt olmasının yanı sıra black metal için de bir dönüm noktasıydı.. Alışılmış çok süratli şarkıların yanı sıra Dark Funeral, "Goddess Of Sodomy", "An Apprentice Of Satan" gibi şarkılarla tempoyu düşürüyordu. "Diabolis Interium" sadece black metal fanatiklerinin değil, metal dinleyen herkesin arşivinde olması gereken bir albümdü..
"Diabolis Interium"un son derece olumlu tepkiler alması, grubu bir takım önlemler almaya itti ve grup, Rusya, Bulgaristan, Japonya, Tayland vb. gibi bir çok ülkeden firmalarla dağıtım anlaşması imzaladı..
"Diabolis Interium" raflardaki yerini alır almaz Dark Funeral alışıldığı üzere yine yollara düştü. Tidfall, Anorexia Nervosa ve Ragnarok ile beraber çıkılan Avrupa turnesinin kadrosunda bas gitarist olarak Hypocrisy'den Mikael Hedlund vardı. Turneden sonra kendi grubuna dönen Hedlund'un yerine Richard Cabeza geçici olarak gruba dahil oldu..
2002
Ekim ayında Dark Funeral, Japonya, Tayvan ve Singapur'u kapsayan ilk Uzakdoğu turnesine çıktı. Her ne kadar seyirci Dark Funeral'in bu karanlık ve muhteşem müziğini pek anlamış görünmüyorsa da grubu oldukça sıcak karşıladılar.. Asya turnesinin ardından gitarist Dominion gruba tam faydalı olamadığını söyleyerek, grup arkadaşlarından pozisyonunun tekrar değerlendirilmesini istedi.. Sürekli yollarda olmayı kaldıramamasının yanı sıra, müzikte başka mecralara akmak istiyordu.. Dominion gruptan ayrılsa da ilişkileri her zaman iyi oldu ve grubun kapısı Dominion'a her zaman açıktı..
2003
Asya turunun ardında grup, yeni gitarist için seçmelere başladı. Oldukça uzun bir metal geçmişi olan Chaq Mol gurubun yeni gitaristiydi.. Chaq Mol'un aynı zamanda "Mordichrist" adında iki kişilik Doom/Black projesi de vardı.. Chaq Mol, Dark Funeral seyircisiyle ilk kez Wacken'da tanıştı..
Wacken'da gerçekleştirilen başarılı performans sonrası grup, Brezilya, Şili ve Kolombiya'yı kapsayan bir Güney Amerika turuna çıkarken, en başarılı turlardan biri oldu.. Tur sırasında birkaç konseri kaydeden grup bir konser albümü çıkarmak için hazırlıklara başladı ve sonucunda "De Profundis Clamavi Ad Te Domine" doğmuş oldu..
2004
Dark Funeral, yıla No Fashion Records'la olan sözleşmesini feshederek başladı.. Regain Records ile anlaşma imzaladıktan sonra bu muhteşem konser albümü bu firmadan çıktı.. Ocak ayında, Goatwhore ve Zyklon ile çıkılan tur sonrası tekrar Meksika günleri başladı.. Aralarında Piorno rock, Tuksa, X-Mass gibi bir çok festivalde konserler veren Dark Funeral, yılı İsrail, Rusya ve Ukrayna konserleriyle kapatıyordu..
2005
Dark Funeral 20 Ocak'ta Regain Records ile sözleşme yenilerken yeni albümün hazırlıklarına başlamıştı bile.. Lakin grup kendini yollardan alamıyordu bir türlü.. Six Feet Under, Nile, Dying Fetus gibi gruplarla çıktığı No Mercy turundan hemen önce Polonya'daki Metal Mind Festival'e de iştirak etti..
Grup, 23 Mayıs'ta nihayet stüdyoya girebildi. Dug Out Studios'ta prodüktör Daniel Bergstrand ve Örjan Örnkloo ile çalışan Dark Funeral, uzun süredir beklenen albümünü kaydetmeye başlamıştı. Dark Funeral'in dördüncü stüdyo albümü, aynı zamanda grubun da en istekli yaptığı albüm oldu.. Meshuggah'ın eski bas gitaristi Gustaf Hielm'den yardım isteyen Dark Funeral 18 Ağustos'ta, başyapıt, "Attera Totus Sanctus"u tamamlamış oldu.. Vahşi, öfkeli ve şeytani!
Posted at 01:46 am by paladine
Permalink
Machine Head - Burn My Eyes [1994] 
Machine Head - The More Things Change... [1997] 
Machine Head - The Burning Red [1999] 
Machine Head - Supercharger [2001] 
Machine Head - Through the Ashes of Empires [2004] 
Machine Head - The Blackening[2007]
 Machine Head 1993 yılında Adam Duce ve Robb Flynn tarafından kurulmuş Amerikalı groove metal müzik grubudur.1994 yılında Burn My Eyes albümüyle adlarını duyuran grup, şarkı sözlerindeki nefret ile tanınmaktadır.
1997 yılında The More Things Change adlı ikinci albümlerini çıkaran grup ilk albümdeki başarısına ulaşamamıştır.1999 yılında gitara Ahrue Luster gelmesiyle grup Burnig Red albümünü çıkarmıştır. Bu albümde rap vokallerini kullanan grup nu metal tarzına kayma yapmıştır.
2001 yılında Supercharger albümünü çıkaran grup, en az satışını bu albümle yapmıştır. (250bin)2002 yılında Hellalive adlı canlı performans albümü yayınlayan grup, 2004 yılında ise eski Machine Head tadındaki Through The Ashes Of Empire albümünü yayınladı.
2007 yılındaki çıkardıkları The Blackening albümündeki Aesthetics Of Hate şarkısı ile grammy ödülüne aday olmuştur. Bu şarkı Pantera’nın cinateye kurban giden gitaristi Dimebag Darrell için yazılmıştır.
Grup üyeleriRobb Flynn, Adam Duce, Dave McClain, Phil Demmel
Posted at 01:43 am by paladine
Permalink
Saturday, September 09, 2006
1991 - Ten
1992 - Unplugged
1993 - VS
1994 - Vitalogy
1995 - Mirror Ball (with Neil Young)
1996 - No Code
1998 - Yield
1998 - Live On Two Legs (Pt.1 / Pt.2)
2000 - Binaural (Pt.1 / Pt.2)
2002 - Riot Act
2006 - Pearl Jam
Bonus : Lost Dogs (Pt.1 / Pt.2 / Pt.3)
Pearl Jam Biyografisi : Pearl Jam ilk olarak, 1980'lerin ortasında Seattle'da, gitarist Stone Gossard ve basçı Jeff Amment'ın "Green River" adlı bir rock grubunu kurmasıyla başladı diyebiliriz. Grup, ilk olarak bir EP ve "Rehab Doll" adlı bir albüm hazırladı. Fakat 1988 yılının sonunda Green River dağıldı. Daha sonra Gossard ve Ament, ikiliye katılan baterist Jeff Turner ve daha önce Seattle'lı bir grup olan Malfunkshun'un solisti olan Andrew Wood'la birlikte "Mother Love Bone" adlı grubu kurdu. Kurulan bu yeni grubun, Green River'dan tamamen farklı, blues ve glam rock ağırlıklı bir soundu vardı. Grubun başarısı PolyGram'ın bir yan kuruluşu olan Stardog tarafından hemen farkedildi. Böylece grup, 1989'da çıkartacakları "Shine" adlı EP'leri için, Stardog'la anlaşma imzaladı. Shine'I, bir yıl sonra çıkacak "Apple" adlı albüm izledi. Ne yazık ki Wood, eroin bağımlılığını yenemedi ve "Apple" albümünün çıktığı 1990 yılının Mart ayında aşırı dozdan öldü. Wood'un ölümüyle "Mother Love Bone"da dağıldı. Gossard, bireysel çalışmalara yöneldi. İçinde, üç enstrümental kaydın bulunduğu "Stone Gossard Demos 91" adını verdiği bir hard rock albüm çıkardı. Belli bir süre sonra Gossard, yeni dağılmış "Shadow" adlı bir grubun lead gitaristi olan, Mike McCready ve Seattle çevresinde "War Babies" adlı bir grubta bas çalan, Ament'la da anlaşarak yeni bir grup oluşturdu. Bu üç müzisyen, gerçekten başarılı bir yolda olduklarına inanıyorlardı. McCready, Rolling Stones dergisine "'Dollar Short' adlı parçayı çalmaya başladığımızda gerçekten iyi bir şeyler yaptığımızı anlamıştım" dedi. Henüz adı belli olamayan grubun, artık tek eksiği bir solistti. Gossard, yaptıkları demoyu, bir şekilde doğru ellere ulaşabilmesi için arkadaşlarına vermeye başladı. Gossard'ın bu arkadaşlarından biri de "Red Hot Chili Peppers"ın kurucularından, Jack Irons'tı. Irons demoyu, San Diego'dan tanıdığı o zamanlar bir petrol şirketinde çalışan fakat geceleri şarkı sözleri yazıp "Bad Radio" adındaki bir grupta solistlik yapan Eddie Vedder'a gönderdi. Vedder, San Diego çevresinde utangaç biri olarak tanınıyordu. Hatta bazen çıktıkları konserlerde kalabalıkla yüz yüze gelmemek için maske takıp da çıkıyordu. Demoyu dinleyen Eddie, kaydı çok beğendi. Ertesi gün Vedder surf yaparken, daha sonra Pearl Jam'in ilk albümü olacak "Ten"de, 'Alive' adıyla yer alacak 'Dollar Short' adlı parçayı söyledi. Daha sonra Vedder, 'Once', 'Footsteps' ve 'Dollar Short'u kaydederek, Seattle'a geri gönderdi. Ament ve Gossard; Vedder'ın seslendirdiği bu parçaları dinledi ve gösterdiği performans karşısında çok etkilendi. 2 hafta içinde Vedder, Seattle'a geldi. Grupla birlikte sadece 5 gün çalıştı ve altıncı gün grup canlı performanslarını sergilemeye başladı.
Eddie Vedder, kısa bir süre sonra, Soundgarden'ın solisti Chris Cornell'ın da aralarında olacağı bir proje olan, Temple Of The Dog'da yer alması için davet edildi. Cornell, oda arkadaşı olan Andrew Wood için bir kaç parça yazdı ve bir tribute albümde piyasaya sürmeye karar verdi. Eddie Vedder ve Chris Cornell'ın aralarında bulunduğu proje 'Hunger Strike' adlı parçayı kaydetti. Temple of The Dog adlı proje bittiğinde; Vedder, McCready, Ament, ve Gossard aralarına yeni katılan baterist Dave Krusen ile birlikte grubun adını en sevdikleri basketbol oyuncusu Mookie Blaylock olarak değiştirmeye karar verdi.
Grup, kısa bir süre sonra Epic Records'la anlaşma imzaladı ve ilk albümleri için çalışmaya başladı. Telif hakları yüzünden grup adını Mookie Blaylock yerine; Vedder'ın büyük annesi Pearl ve onun içinde narkotik bir madde bulunan bir cins kaktüsten yaptığı reçelden ortaya çıkan "Pearl Jam" olarak değiştirdi.
Posted at 06:15 pm by paladine
Permalink
Rage Against The Machine Discography
RATM - Rage Against The Machine[1992]
1992 - Rage Against The Machine
RATM - Evil Empire[1996]
RATM - The Battle of Los Angeles[1997] 
RATM - Renegades[2000]
Pass: bunalti.com
Posted at 10:09 am by paladine
Permalink
1985 - Endless Pain
1986 - Pleasure To Kill
1987 - Terrible Certainty
1988 - Out Of The Dark…Into The Light (Ep)
1989 - Extreme Aggression
1990 - Coma Of Souls
1992 - Renewal
1995 - Cause For Conflict
1996 - Scenarios Of Violence (Best Of Kreator)
1997 - Outcast
1999 - Endorama
2001 - Violent Revolution
2003 - Live Kreation 1 / 2
2005 - Enemy Of God
password : bunalti.com  Üyeler: Mille Petrozza - gitar & vokals Jürgen Reil - davul Christian Giesler - bass Sami Yli-Sirniö - gitar
Biyografi:
Avrupa thrash metal arenasının en özgü ve başarılı grubu Kreator müziğinde Metallica'nın ilk dönem soundu etkileri, Venom'un satanik öğretileri, Motörhead hız ve Black Sabbath öğretilerinin karışımıdır adeta.
Grup 1982 yılında Almanya sanayi şehri Essen'de vokal gitarda Mille Petrozza, basta Rob Fioretti, ve davulda Jürgen Reil (Aka Ventor) tarafından kuruldu. Grup ilk olarak Tyrant, arkasından Tormentor ismini kullandı. Tyrant adı altında çıkardıkları "Blitzkrieg" (1983) ve "End of the World" (1984) demoları ile kulaktan kulağa yayılan haklı bir şöhret ve Noise Records ile anlaşma kazandılar. 10 günde kaydettikleri ''Endless Pain'' albümü underground piyasada gruba haklı bir şöhret ve turne imkanı sundu
Lakin grup esas çıkışını 1986 tarihli ''Pleasure To Kill'' ile ciddi anlamda Avrupa'da ses getirir. Helloween ve Celtic Frost ile Avrupa turuna çıkan grup aynı senenin sonuna da ''Flag of Hate'' E.P sini sıkıştırır.
1987 senesine grup ''Terrible Certainty'' albümünü ve ''Out of the Dark, Into the Light'' E.P sini çıkartır..Bir anlamda guptaki büyüme sinyalini gören Noise Records Kreator'a ait herşeyden faydalanma isteğindedir. Plak firması Kretor'un albümlerini dağıtım için Sony/Epic ile anlaşır ve Kreator Amerika'da Randy Burns(Megadeth, Nuclear Assault) prodüktörlüğünde kayda girer. Bu birlikteliğin meyvesi en çok satan ve thrash metalde bir kilometre taşı sayılan ''Extreme Aggresions'' albümü olur. Turne özellikle gruba dahil olan eski Sodom gitaristi Frank "Blackfire" Gosdzik'in Mille ile yaptığı gitar düelloları ile anılır. 1990 yılında grup ''Coma Of Souls'' albümü yayınlar, lakin eski başarıya ulaşamaz. Bunun sebeplerine inecek olursak o yıllarda klasik heavy metal ve türevleri yerini death metal ve grunge bırakmıştır.
Kreator, Tom Morris eşliğinde Tampa'da kayda girer ve o zamana kadar ki en radikal Kreator albümü olan ''Renewal'' yayınalnır. Endüstriyel etkiler ve yer yer death metale göz kırpan bu albüm grubun çoğu hayranı tarfından aforoz edilir (ya da anlaşılmaz diyelim). Yoğun turneleren yorulan grup uzun süre sessizliğe gömülür.
Basa Christian Giesler ve bateriye Whiplash'ten tanınan Joe Cangelosi alan grup 1995 yılında ''Cause for Conflict'' albümünü yayınlar,bu albümle kreator eski thrash sounudna dönmüştür.
Mille grubu Coroner 'dan tanıdığımız Tommy Vetterli ile takviye der ve orijinal baterist Ventor gruba geri döner. Outcast (1997) ve Endorama (1999) ile Kreator gotik ve endüstriyel müziğe göz kırpar.
Tommy Vetterli'nin ayrılışı ile grup tekra bir yol ayrımına girer. Vetterli'nin yeri Sami Yli-Sirnio ile doldurulur ve tekrar thrash köklerine sadık bir şekilde ''Violent Revolution'' ve bence 2000'li yılların en sağlam tharsh albümü ''Enemy of God'' yayınlanır.
Sözün özü, Kreator her zaman yaptıkları ile thrah metal janrına yön veren grup olma misyonuna devam etmekte……
Posted at 03:42 am by paladine
Permalink
Friday, September 08, 2006
Alice In Chains Discography
1990 - Facelift
1992 - Dirt
1992 - Sap (EP)
1994 - Jar of Flies (EP)
1995 - Alice in Chains
1996 - Mtv Unplugged
1999 - Nothing Safe: Best of the Box
2001 - Greatest Hits
Pass : bunalti.com
Alice In Chains Biyografisi:
1987'de Seattle'da kurulan grup vokalde Layne Staley (ki kendisi hasta ruhlu insanlardan), gitar/vokalde Jerry Cantrell, basta Mike Starr ve davulda Sean Kinney'den oluşan kadrosuyla Black Sabbath etkileri taşıyan oldukça güçlü besteler yaptı. Önce Fuck ismini kullanan grup daha sonra bunun salakça olduğunu kanaat getirip Alice In Chains'de karar kıldı. 1990'da çıkardıkları ilk albümleri "Facelift" büyük başarı kazandı. Van Halen'la, Megadeth'le ve Almighty ile çıktıkları turneler ve Clash Of The Titans festivalinin açılış grubu olmaları ünlerini pekiştirdi. 1992'de önce "Sap" adlı yumuşak bir EP çıkardıktan sonra son derece bunalım bir albüm olan "Dirt"ü yayınladılar. Bu albümde Staley'in eski eroin problemlerinden bahsettiği şarkılar yoğun eleştri aldı.
Staley her zaman ki tavrıyla bu eleştrileri umursamadı. "Dirt" amerika listelerine 6 numaradan girdi. Starr'ın yerine eski Ozzy Osbourne basçısı Michael Inez'in geçmesinden sonra Avrupa ve Amerika turnelerine çıktılar. 1994'te çıkardıkları "Jar Of Flies" EP'si Amerika listelerine 1 numaradan girdi ve bu listelerde zirveye çıkan ilk EP olma ünvanını kazandı..
Grup Elemanları
Vokal : Layne Staley (R.I.P)
Gitar : Jerry Cantrell
Bas gitar : Mike Inez
Davul : Sean Kinney
Posted at 10:02 pm by paladine
Permalink
|
 |
|
|
 |
|
